En á þeim dögum bar svo við, að boð kom frá Ágústus keisara um að öll heimsbygðin skyldi skrásetjast.
Þetta var hin fyrsta skrásetning, er gjörð var þá er Kýreníus hafði völd á Sýrlandi.
Og fóru þá allir til að skrásetjast, hver til sinnar borgar.
Fór þá einnig Jósef frá Galíleu úr borginni Nazaret upp til Júdeu, til borgar Davíðs, sem heitir Betlehem, því að hann var af húsi og kynþætti Davíðs,
til þess að verða skrásettur, ásamt Maríu heitkonu sinni, sem þá var þunguð.
En það varð, á meðan þau dvöldust þar, að þeir dagar fullnuðust, að hún skyldi verða léttari.
Og fæddi hún þá son sinn frumgetinn, og reifaði hann og lagði hann í jötu, því að eigi var rúm fyrir þau í gistihúsinu.
Og í þeirri bygð voru fjárhirðar, er voru úti og héldu náttvörð yfir hjörð sinni.
Og engill Drottins stóð hjá þeim og dýrð Drottins ljómaði í kring um þá, og urðu þeir mjög hræddir.
Og engillinn sagði við þá: Óttist ekki, því sjá, eg flyt yður gleðiboðskap um mikinn fögnuð, sem verða mun fyrir allan lýðinn;
því að í dag er yður frelsari fæddur, sem er Kristur Drottinn í borg Davíðs.
Og þetta sé merkið fyrir yður: Þér munuð finna ungbarn reifað og liggjandi í jötu.
Og í sömu svipan var með englinum fjöldi himneskra hersveita, sem lofuðu Guð og sögðu:
Dýrð sé í upphæðum Guði, og á jörðu friður meðal manna, sem velþóknun er á.
Og það varð, þá er englarnir voru farnir frá þeim til himins, að hirðarnir sögðu hver við annan: Förum þá alt til Betlehem og sjáum þennan atburð, sem orðinn er og Drottinn hefir kunngjört oss.
Og þeir fóru með skyndi, og fundu bæði Maríu og Jósef, og ungbarnið liggjandi í jötunni.
En þegar þeir sáu það, skýrðu þeir frá því orði, er talað hafði verið við þá um barn þetta.
Og allir, sem heyrðu, undruðust það, sem hirðarnir höfðu við þá talað.
En María geymdi öll þessi orð og hugleiddi þau í hjarta sínu.
Og hirðarnir sneru aftur og lofuðu Guð og vegsömuðu fyrir alt það, er þeir höfðu heyrt og séð, samkvæmt því sem þeim hafði sagt verið.
Þegar átta dagar voru fullnaðir, svo að hann yrði umskorinn, var nafn hans kallað JESÚS, sem það var kallað af englinum, áður en hann var getinn í móðurlífi.
En er fullnaðir voru hreinsunardagar þeirra eftir lögum Móse, fóru þau með hann til Jerúsalem, til að færa hann drotni, —
eins og ritað er í lögmáli Drottins: Alt karlkyns, er fyrst opnar móðurlíf, skal kallast helgað drotni, —
og til þess að færa fórn, eftir því sem sagt er í lögmáli Drottins, tvær turtildúfur eða tvær ungar dúfur.
Og sjá, í Jerúsalem var maður að nafni Símeon, og maður þessi var réttlátur og guðrækinn og vænti huggunar Ísraels, og heilagur andi var yfir honum.
Og honum hafði verið birt það af heilögum anda, að hann skyldi ekki dauðann sjá, fyr en hann hefði séð Drottins smurða.
Og hann kom að tillaðan andans í helgidóminn, og er foreldrarnir komu inn með barnið Jesúm, til að fara með það eftir reglu lögmálsins,
þá tók hann það í fang sér og lofaði Guð og sagði:
Nú lætur þú, herra, þjóninn þinn fara, eftir orði þínu, í friði,
þar eð augu mín hafa séð hjálpræði þitt,
sem þú hefir fyrirbúið fyrir augliti allra lýða,
ljós til opinberunar heiðingjum og vegsemd lýðs þíns Ísraels.
Og faðir hans og móðir hans voru undrandi yfir því, er sagt var um hann.
Og Símeon blessaði þau og sagði við Maríu, móður hans: Sjá, þessi er settur til falls og til viðreisnar mörgum í Ísrael, og til tákns, sem móti verður mælt,
og sverð mun jafnvel ganga í gegnum þína eigin sálu, — til þess að hugrenningar margra hjartna verði opinberar.
Og þar var Anna spákona, dóttir Fanúels af ætt Assers; hún var háöldruð og hafði lifað sjö ár með manni sínum, frá því hún var mey.
Og hún hafði nú verið ekkja fram að áttatíu og fjögra ára aldri. Hún veik eigi úr helgidóminum, og þjónaði Guði með föstum og bænum nótt og dag.
Og hún kom að á sömu stundu og lofaði Guð og talaði um hann við alla, sem væntu lausnar Jerúsalem.
Og er þau höfðu lokið öllu, er lögmál Drottins bauð, sneru þau aftur til Galíleu, til borgar sinnar Nazaret.
En barnið óx og styrktist, fult visku, og náð Guðs var yfir því.
Og foreldrar hans fóru ár hvert til Jerúsalem á páskahátíðinni.
Og þegar hann var orðinn tólf ára gamall, ferðuðust þau til Jerúsalem eftir sið hátíðarinnar.
Og er þau höfðu fullnað dagana, varð sveinninn Jesús eftir í Jerúsalem, er þau sneru heimleiðis, og vissu foreldrar hans það eigi;
en af því að þau ætluðu, að hann væri með samferðafólkinu, fóru þau eina dagleið og leituðu að honum meðal frænda og kunningja.
Og er þau fundu hann ekki, sneru þau aftur til Jerúsalem og leituðu hans.
Og það varð eftir þrjá daga, að þau fundu hann í helgidóminum, sitjandi mitt á meðal kennaranna, bæði hlýðandi á þá og spyrjandi þá;
en alla, sem heyrðu til hans, furðaði á skilningi hans og andsvörum.
Og er þau sáu hann, urðu þau forviða; og móðir hans sagði við hann: Barn, hví breyttir þú svo við okkur? Sjá, faðir þinn og eg leituðum þín harmþrungin.
Og hann sagði við þau: Hvers vegna voruð þið að leita að mér? Vissuð þið ekki, að mér ber að vera í því, sem míns föður er?
En þau skildu ekki orð það, er hann talaði við þau.
Og hann fór með þeim, og kom til Nazaret, og var þeim undirgefinn. Og móðir hans geymdi öll þessi orð í hjarta sínu.
Og Jesús þroskaðist að visku og vexti og náð hjá Guði og mönnum.