Og er allur herinn heyrði, að Holófernes væri hálshöggvinn, flýði hugrekki og ráð frá þeim, og gripnir skjálfta og ótta hugsuðu þeir aðeins um að bjarga sér með flótta,
svo að enginn talaði við náunga sinn, heldur létu þeir höfuðin síga, skildu alt eftir og flýttu sér að komast undan Hebreum, sem, að því er þeir heyrðu, kæmu vopnaðir yfir þá; og þeir flýðu um vegu akranna og stigu hæðanna.
Og Ísraelsmenn sáu þá flýja og eltu þá. Og þeir gengu ofan og blésu í lúðra og æptu á eftir þeim.
Og af því að Assýringar héldu eigi hópinn, fóru þeir skipulagslaust á flótta sínum; en Ísraelsmenn eltu þá í einni fylkingu og felldu alla, sem þeir fundu.
Og Ossías sendi sendiboða um allar borgir og héruð Ísraels.
Og hvert hérað og hver borg sendi valda unga menn vopnaða á eftir þeim, og þeir eltu þá með sverðseggjum, þar til þeir komu að ystu takmörkum landamæra sinna.
Og hinir, sem eftir voru í Betúlíu, fóru í herbúðir Assýringa og tóku herfangið, sem Assýringar höfðu skilið eftir á flótta sínum, og þeir voru afar hlaðnir.
En þeir, sem sneru aftur sigrandi til Betúlíu, fluttu með sér alt, sem þeirra var, svo að engin tala varð komin á fénað þeirra og eyki og allar lausar eigur þeirra, svo að frá hinum minnsta til hins mesta urðu allir auðugir af herfangi þeirra.
Og Jóakím æðsti prestur kom frá Jerúsalem til Betúlíu með öllum öldungum sínum til að sjá Júdít.
Og er hún kom út til hans, blessuðu þeir hana allir einum rómi og sögðu: „Þú ert dýrð Jerúsalem, þú ert gleði Ísraels, þú ert heiður lýðs vors,
því að þú hefur karlmannlega breytt, og hjarta þitt hefur styrkst, af því að þú hefur elskað skírlífi og eigi þekkt neinn annan mann eftir mann þinn. Fyrir því hefur og hönd Drottins styrkt þig, og fyrir því skalt þú blessuð verða að eilífu.“
Og allur lýðurinn sagði: „Verði svo, verði svo.“
Og þrjátíu dagar hrukku varla lýð Ísraels til að safna saman herfangi Assýringa.
En alt það, sem reyndist vera séreign Holófernesar, gáfu þeir Júdít í gulli og silfri og klæðum og dýrum steinum og öllum búshlutum, og það var alt fengið henni af lýðnum.
Og allur lýðurinn fagnaði ásamt konunum og meyjunum og ungu mönnunum, og léku þeir á hljóðfæri og hörpur.