Þá sagði Holófernes við hana: „Ver hughraust og óttast eigi í hjarta þínu, því að eg hef aldrei gjört þeim manni mein, sem fús var að þjóna Nabúkódónósor konungi.
Og ef lýður þinn hefði eigi fyrirlitið mig, hefði eg aldrei hafið spjót mitt gegn þeim.
En seg mér nú, af hvaða sök hefur þú yfirgefið þá, og hví hefur þér þóknast að koma til vor?“
Og Júdít sagði við hann: „Tak við orðum ambáttar þinnar, því að ef þú fylgir orðum ambáttar þinnar, mun Drottinn gjöra við þig fullkominn hlut.
Því að svo sannarlega sem Nabúkódónósor, konungur jarðarinnar, lifir, og máttur hans lifir, sem í þér er til ögunar öllum villuráfandi sálum: eigi aðeins menn þjóna honum fyrir þig, heldur hlýða honum og dýr merkurinnar.
Því að af iðni hugar þíns er talað meðal allra þjóða, og það er sagt um allan heim, að þú einn sért ágætur og voldugur í öllu ríki hans, og agi þinn er rómaður í öllum héruðum.
Það er og kunnugt, hvað Akíor sagði, og eigi er oss ókunnugt, hvað þú hefur boðið að gjöra við hann.
Því að það er víst, að Guð vor er svo reiður sökum synda, að hann hefur sent lýðnum orð fyrir munn spámanna sinna, að hann muni ofurselja þá sakir synda þeirra.
Og af því að Ísraelsmenn vita, að þeir hafa móðgað Guð sinn, er ógn þín yfir þeim.
Enn fremur hefur og hungur komið yfir þá, og sakir vatnsþurrðar má nú þegar telja þá meðal hinna dánu.
Og þeir hafa það í ráði að drepa jafnvel fénað sinn og drekka blóð hans.
Og hið helgaða, sem tilheyrir Drottni, Guði þeirra, sem Guð bannaði þeim að snerta — korn, vín og olíu — það hafa þeir ætlað sér að nota, og þeir hyggjast eyða því, sem þeir eiga eigi með höndum sínum að snerta. Fyrir því, af því að þeir gjöra þetta, er víst, að þeir munu ofurseldir eyðingu.
Og eg, ambátt þín, vissi þetta og hef flúið frá þeim, og Drottinn hefur sent mig að segja þér einmitt þetta.
Því að eg, ambátt þín, tilbið Guð jafnvel nú, er eg er hjá þér; og ambátt þín mun ganga út, og eg mun biðja til Guðs,
og hann mun segja mér, hvenær hann endurgjaldi þeim syndir þeirra; og eg mun koma og segja þér, svo að eg megi leiða þig gegnum miðja Jerúsalem, og þú munt hafa allan lýð Ísraels sem sauði, er engan hirði hafa, og eigi mun svo mikið sem einn hundur gelta gegn þér,
því að þetta er mér sagt fyrir forsjón Guðs.
Og af því að Guð er þeim reiður, er eg send að segja þér einmitt þetta.“
Og öll þessi orð þóknuðust Holófernesi og þjónum hans, og þeir undruðust visku hennar og sögðu hver við annan:
„Eigi er önnur slík kona á jörðunni að ásýnd, að fegurð og að orðsnilld.“
Og Holófernes sagði við hana: „Vel hefur Guð gjört, sem sendi þig á undan lýðnum, að þú mættir gefa þá í hendur vorar.
Og af því að fyrirheit þitt er gott, þá skal Guð þinn, ef hann gjörir þetta fyrir mig, og vera minn Guð, og þú skalt verða mikil í húsi Nabúkódónósors, og nafn þitt skal frægt verða um alla jörðina.“