Gamla testamentiðSaga
Síðan kom upp hlutur Jósefs sona og hlutu þeir land austan frá Jórdan, gegnt Jeríkó, til Jeríkó-vatna, eyðimörkina, sem liggur frá Jeríkó upp á Betelfjöll.
Frá Betel lágu landamerkin til Lús, þaðan yfir til lands Arkíta, til Atarót,
þaðan ofan á við og í vestur, til lands Jafletíta, að landamærum Bet-Hóron neðri og alt til Geser, og þaðan alla leið til sjávar.
Og synir Jósefs, Manasse og Efraím, fengu óðal sitt.
Og þetta var land Efraíms sona, eftir ættum þeirra: Takmörk ættaróðals þeirra voru að austan Aterót-Addar til Bet-Hóron efri;
og takmörkin lágu út að hafi; að norðan var Mikmetat; þaðan beygðu landamerkin af austur á við til Taanat-Síló og þar fram hjá austur fyrir Janóha.
En frá Janóha lágu þau ofan á við til Atarót og Naarat, lentu hjá Jeríkó og lágu þaðan að Jórdan.
Frá Tappúa lágu landamerkin í vestur til Kana-lækjar og þaðan alla leið til sjávar. Þetta er óðal kynkvíslar Efraíms sona, eftir ættum þeirra;
auk þess borgirnar, sem skildar voru frá handa Efraíms sonum í ættaróðali Manasse sona — allar borgirnar og þorpin, er að lágu.
En ekki ráku þeir burt Kanaanítana, sem bjuggu í Geser; fyrir því búa Kanaanítar meðal Efraíms fram á þennan dag, og urðu vinnuskyldir þrælar.