En Jesús fór til Olíufjallsins.
En snemma morguns kom hann aftur í helgidóminn, og alt fólkið kom til hans, og hann settist niður og kendi þeim.
En fræðimennirnir og Farísearnir koma með konu, sem staðin hafði verið að hórdómi, og leiða hana fram
og segja við hann: Meistari, kona þessi er beinlínis staðin að því að drýgja hór.
Móse hefir nú boðið oss í lögmálinu, að slíkar konur skuli grýta; hvað segir þú nú um hana?
En þetta sögðu þeir til að freista hans, til þess að þeir hefðu eitthvað að ákæra hann fyrir. En Jesús laut þá niður og ritaði með fingrinum á jörðina.
En þar eð þeir héldu áfram að spyrja hann, rétti hann sig upp og sagði við þá: Sá yðar, sem syndlaus er, kasti fyrstur steini á hana.
Og hann laut aftur niður og ritaði á jörðina með fingrinum.
En er þeir heyrðu þetta, gengu þeir burt hver eftir annan, öldungarnir fyrstir, og Jesús var einn eftir og konan frammi fyrir honum.
Og Jesús rétti sig upp og sagði við hana: Kona, hvar eru þeir? Sakfeldi enginn þig?
En hún svaraði: Enginn, herra. En Jesús sagði: Eg sakfelli þig ekki heldur. Far þú; syndga ekki upp frá þessu.
Og enn talaði Jesús til þeirra og sagði: Eg er ljós heimsins, hver sem fylgir mér, mun ekki ganga í myrkrinu, heldur hafa ljós lífsins.
Farísearnir sögðu því við hann: Þú vitnar um sjálfan þig, vitnisburður þinn er ekki sannur.
Jesús svaraði og sagði við þá: Þótt eg vitni um sjálfan mig, er vitnisburður minn sannur; því að eg veit, hvaðan eg er kominn og hvert eg fer. En þér vitið ekki, hvaðan eg kem eða hvert eg fer.
Þér dæmið eftir holdinu; eg dæmi engan;
og jafnvel þótt eg dæmdi, er dómur minn sannur, því að eg er ekki einn, heldur eg og faðirinn, sem sendi mig.
Það er og ritað í lögmáli yðar, að vitnisburður tveggja manna sé sannur.
Eg er sá sem vitna um sjálfan mig, og faðirinn, sem sendi mig, vitnar um mig.
Þeir sögðu þá við hann: Hvar er faðir þinn? Jesús svaraði: Hvorki þekkið þér mig né föður minn; ef þér þektuð mig, þá þektuð þér og föður minn.
Þessi orð talaði hann hjá fjárhirslunni, er hann var að kenna í helgidóminum, og enginn lagði hendur á hann, því að stund hans var enn ekki komin.
Hann sagði nú aftur við þá: Eg fer burt, og þér munuð leita mín og deyja í synd yðar. Þangað sem eg fer, getið þér ekki komist.
Gyðingarnir sögðu þá: Mun hann ætla að fyrirfara sér, þar eð hann segir: Þangað sem eg fer, getið þér ekki komist?
Og hann sagði við þá: Þér eruð neðan að, eg er ofan að; þér eruð af þessum heimi, eg er ekki af þessum heimi.
Þess vegna sagði eg yður, að þér munduð deyja í syndum yðar, því að ef þér trúið ekki, að eg sé sá sem eg er, munuð þér deyja í syndum yðar.
Þeir sögðu þá við hann: Hver ert þú? Jesús sagði við þá: Einmitt það sem eg hefi frá upphafi talað til yðar.
Eg hefi margt um yður að tala og dæma; en hann sem sendi mig, er sannorður, og eg tala það til heimsins, sem eg hefi heyrt af honum.
Þeir skildu ekki, að hann talaði um föðurinn við þá.
Því sagði Jesús: Þegar þér hefjið upp mannsins son, þá munuð þér komast að raun um, að eg er það, og að eg gjöri ekkert af sjálfum mér, heldur tala eg þetta eins og faðirinn hefir kent mér.
Og sá sem sendi mig, er með mér; ekki hefir hann látið mig einan, því að eg gjöri ætíð það sem honum er þóknanlegt.
Þegar hann talaði þetta, tóku margir trú á hann.
Jesús sagði því við þá Gyðinga, sem tekið höfðu trú á hann: Ef þér haldið stöðugt við orð mitt, þá eruð þér sannarlega lærisveinar mínir.
Og þér munuð þekkja sannleikann, og sannleikurinn mun gjöra yður frjálsa.
Þeir svöruðu honum: Vér erum sæði Abrahams, og höfum aldrei verið þrælar nokkurs manns; hvernig segir þú þá: Þér skuluð verða frjálsir?
Jesús svaraði þeim: Sannlega, sannlega segi eg yður, að sérhver, sem drýgir syndina, er þræll syndarinnar.
En þrællinn dvelur ekki um aldur og æfi í húsinu; sonurinn dvelur þar um aldur.
Ef því sonurinn gjörir yður frjálsa, munuð þér vera sannarlega frjálsir.
Eg veit, að þér eruð Abrahams sæði, en þér leitist þó við að lífláta mig, af því að orð mitt fær ekki rúm hjá yður.
Eg tala það sem eg hefi séð hjá föður mínum; gjörið þér þá og það, sem þér hafið heyrt af föðurnum.
Þeir svöruðu og sögðu við hann: Faðir vor er Abraham. Jesús segir við þá: Ef þér væruð Abrahams börn, þá munduð þér vinna Abrahams verk.
En nú leitist þér við að deyða mig, mann, sem hefi talað til yðar sannleikann, sem eg heyrði hjá Guði; þetta gjörði Abraham ekki;
þér gjörið verk föður yðar. Þeir sögðu við hann: Vér erum ekki hórgetnir, vér höfum einn föður, Guð. Jesús sagði við þá:
Ef Guð væri faðir yðar, þá elskuðuð þér mig, því að frá Guði er eg út genginn og kominn; því að ekki er eg heldur kominn af sjálfum mér, en hann hefir sent mig.
Hví skiljið þér ekki mál mitt? Af því að þér getið ekki hlýtt á orð mitt.
Þér eigið að föður djöfulinn, og það sem faðir yðar girnist, viljið þér gjöra. Hann var manndrápari frá upphafi, og ekki var hann stöðugur í sannleikanum, því að sannleiki er ekki í honum; þegar hann talar lygi, talar hann af sínu eigin, því að lygari er hann og faðir lygarans.
En af því að eg tala sannleikann, trúið þér mér ekki.
Hver yðar sannar á mig synd? Ef eg tala sannleikann, hví trúið þér mér ekki?
Sá sem er af Guði, heyrir Guðs orð; þér heyrið ekki, vegna þess að þér eruð ekki af Guði.
Gyðingarnir svöruðu og sögðu við hann: Segjum vér ekki rétt, að þú sért Samverji og hafir illan anda?
Jesús svaraði: Ekki hefi eg illan anda, heldur heiðra eg föður minn, en þér smánið mig.
En eg leita ekki míns heiðurs; sá er til, sem leitar hans og dæmir.
Sannlega, sannlega segi eg yður: ef nokkur varðveitir mitt orð, hann skal aldrei að eilífu sjá dauðann.
Gyðingarnir sögðu við hann: Nú vitum vér, að þú hefir illan anda. Abraham er dáinn og spámennirnir, og þú segir: Ef nokkur varðveitir mitt orð, sá mun aldrei að eilífu smakka dauðann.
Ert þú meiri en faðir vor Abraham, sem er dáinn? Spámennirnir eru líka dánir. Hvílíkan gjörir þú sjálfan þig?
Jesús svaraði: Ef eg vegsama sjálfan mig, er vegsemd mín ekkert. Það er faðir minn, sem vegsamar mig, hann sem þér segið, að sé Guð yðar.
Og ekki þekkið þér hann, en eg þekki hann, og ef eg segði: Eg þekki hann ekki, þá mundi eg vera lygari, eins og þér; en eg þekki hann og varðveiti orð hans.
Abraham faðir yðar hlakkaði til að sjá minn dag, og hann sá hann og gladdist.
Þá sögðu Gyðingarnir við hann: Þú ert enn ekki fimtugur, og þú hefir séð Abraham?
Jesús sagði við þá: Sannlega, sannlega segi eg yður: Áður en Abraham var, er eg.
Þeir tóku þá steina upp, til að kasta á hann, en Jesús duldist og fór út úr helgidóminum.