Og eftir þetta ferðaðist Jesús um í Galíleu, því að ekki vildi hann ferðast um í Júdeu, af því að Gyðingarnir sátu um líf hans.
En hátíð Gyðinga, laufskálahátíðin, var í nánd.
Þá sögðu bræður hans við hann: Tak þig upp héðan og far til Júdeu, til þess að einnig lærisveinar þínir þar sjái þau verk, sem þú gjörir.
Því að enginn sá gjörir nokkuð leynilega, sem alkunnur vill verða; ef þú gjörir þetta, þá sýn þig sjálfan heiminum;
því að bræður hans trúðu ekki heldur á hann.
Þá segir Jesús við þá: Minn tími er enn ekki kominn, en yðar tími er jafnan fyrir hendi.
Ekki getur heimurinn hatað yður, en mig hatar hann, af því að eg vitna um hann, að verk hans eru vond.
Farið þér til hátíðarinnar; eg fer ekki að sinni til þessarar hátíðar, því að minn tími er enn ekki fullnaður.
Þetta sagði hann við þá, og var kyrr í Galíleu.
En er bræður hans voru farnir til hátíðarinnar, þá fór hann og sjálfur þangað, ekki opinberlega, heldur eins og á laun.
Gyðingarnir leituðu hans því á hátíðinni og sögðu: Hvar er hann?
Og mikill kurr var um hann meðal fólksins; nokkrir sögðu: Hann er góður maður; en aðrir sögðu: Nei, heldur leiðir hann fólkið í villu.
Þó talaði enginn opinskátt um hann af ótta fyrir Gyðingunum.
En er hátíðin var hálfnuð, gekk Jesús upp í helgidóminn og kendi.
Gyðingana furðaði nú á því, og þeir sögðu: Hvaðan hefir þessi maður lærdóm sinn og hefir þó enga tilsögn hlotið?
Jesús svaraði þeim því og sagði: Mín kenning er ekki mín, heldur þess sem sendi mig.
Ef sá er nokkur, sem vill gjöra vilja hans, hann mun, hvað kenninguna snertir, komast að raun um, hvort hún er frá Guði, eða eg tala af sjálfum mér.
Sá sem talar af sjálfum sér, leitar eigin vegsemdar, en sá, er leitar vegsemdar þess er sendi hann, er sannorður, og ranglæti er ekki í honum.
Gaf Móse yður ekki lögmálið, og enginn yðar heldur lögmálið? Hví sitjið þér um líf mitt?
Fólkið svaraði: Þú hefir illan anda; hver situr um líf þitt?
Jesús svaraði og sagði við þá: Eitt verk gjörði eg, og yður furðar alla á því.
Móse gaf yður umskurnina, — ekki að hún sé frá Móse, heldur frá feðrunum, — og þér umskerið mann á hvíldardegi.
Ef maður meðtekur umskurn á hvíldardegi, til þess að Móse-lögmál verði ekki brotið, reiðist þér mér þá fyrir það, að eg gjörði allan manninn heilan á hvíldardegi?
Dæmið ekki eftir ásýndum, heldur dæmið réttlátan dóm.
Þá sögðu nokkrir af Jerúsalembúum: Er það ekki þessi maður, sem þeir sitja um að lífláta?
Og sjá, hann talar opinberlega, og þeir segja ekkert við hann. Skyldu höfðingjarnir hafa komist að því með sanni, að hann sé Kristur?
En um þennan mann vitum vér, hvaðan hann er; en þegar Kristur kemur, veit enginn, hvaðan hann er.
Jesús kallaði þá, þar sem hann var að kenna í helgidóminum, og sagði: Bæði þekkið þér mig og vitið, hvaðan eg er. Og af sjálfum mér er eg ekki kominn, en sá er sannur, sem sendi mig, en hann þekkið þér ekki.
Eg þekki hann, því að eg er frá honum, og hann hefir sent mig.
Þeir leituðust þá við að handtaka hann. Þó lagði enginn hendur á hann, því að stund hans var enn ekki komin.
En margir af fólkinu trúðu á hann og sögðu: Þegar Kristur kemur, mun hann þá gjöra fleiri jarteinir en þessi maður hefir gjört?
Farísearnir heyrðu, að fólkið var þannig að þrátta um hann; og æðstu prestarnir og Farísearnir sendu þjóna, til þess að handtaka hann.
Jesús sagði því: Enn þá er eg hjá yður lítinn tíma, og fer svo til hans, er sendi mig.
Þér munuð leita mín og þér munuð ekki finna mig, og þar sem eg er, þangað getið þér ekki komist.
Gyðingarnir sögðu þá sín á milli: Hvert skyldi hann ætla að fara, svo að vér finnum hann ekki? Skyldi hann ætla að fara til þeirra, sem dreifðir eru meðal Grikkja, og kenna Grikkjum?
Hvað er þetta orð, sem hann sagði: Þér munuð leita mín og þér munuð ekki finna mig? Og: Þar sem eg er, þangað getið þér ekki komist?
En síðasta daginn, hátíðisdaginn mikla, gekk Jesús fram og kallaði, segjandi: Ef nokkurn þyrstir, þá komi hann til mín og drekki!
Sá sem trúir á mig, úr hans kviði munu, eins og ritningin hefir sagt, renna lækir lifandi vatns.
En þetta sagði hann um andann, er þeir mundu meðtaka, er á hann tryðu, því að enn þá var andinn ekki gefinn, af því að Jesús var ekki enn þá dýrðlegur orðinn.
Því sögðu nokkrir af fólkinu, sem heyrðu þessi orð: Þetta er sannarlega spámaðurinn.
Aðrir sögðu: Þessi maður er Kristur. En sumir sögðu: Mundi Kristur þá koma frá Galíleu?
Hefir ekki ritningin sagt, að Kristur muni koma af Davíðs sæði og frá Betlehem, þorpinu þar sem Davíð var?
Nú varð ágreiningur um hann meðal fólksins.
En nokkrir af þeim vildu handtaka hann, þó lagði enginn hendur á hann.
Þjónarnir komu þá til æðstu prestanna og Faríseanna, og þeir sögðu við þá: Hví komuð þér ekki með hann?
Þjónarnir svöruðu: Aldrei hefir nokkur maður talað þannig.
Farísearnir svöruðu þeim þá: Hvort hafið þér einnig látið leiðast afvega?
Hefir nokkur af höfðingjunum trúað á hann eða af Faríseunum?
En þessi múgur, sem ekki þekkir lögmálið, — þeir eru bölvaðir!
Nikódemus, — sá sem kom til hans fyrrum, þótt hann væri einn af þeim, — segir við þá:
Dæmir lögmál vort nokkurn mann, nema menn hafi yfirheyrt hann áður og viti, hvað hann hefst að?
Þeir svöruðu og sögðu við hann: Ert þú líka frá Galíleu? Rannsakaðu og sjáðu, að enginn spámaður kemur fram úr Galíleu.
Og þeir fóru hver heim til sín.