Að svo mæltu gekk Jesús út með lærisveinum sínum yfir um lækinn Kedron. Þar var grasgarður; inn í hann gekk hann sjálfur og lærisveinar hans.
En Júdas, sem sveik hann, þekti og staðinn, því að Jesús hafði oftlega komið þar saman ásamt lærisveinum sínum.
Þá tók Júdas hersveitina með sér og þjóna frá æðstu prestunum og Faríseunum, og kemur þangað með blysum og lömpum og vopnum.
Þá gekk Jesús, sem vissi alt, sem yfir hann mundi koma, fram og segir við þá: Að hverjum leitið þér?
Þeir svöruðu honum: Að Jesú frá Nazaret. Jesús segir við þá: Eg er hann. En hjá þeim stóð einnig Júdas, sem sveik hann.
Þegar hann nú sagði við þá: Eg er hann, hopuðu þeir á hæl og féllu til jarðar.
Þá spurði hann þá aftur: Að hverjum leitið þér? En þeir sögðu: Að Jesú frá Nazaret.
Jesús svaraði: Eg sagði yður, að eg væri hann; ef þér því leitið að mér, þá látið þessa fara;
til þess að rættist orðið, sem hann sagði: Eigi glataði eg neinum af þeim, sem þú hefir gefið mér.
Símon Pétur, sem hafði sverð, brá því nú, hjó til þjóns æðsta prestsins og sneið af honum hægra eyrað, en nafn þjónsins var Malkus.
Jesús sagði þá við Pétur: Sting sverðinu í slíðrin. Ætti eg ekki að drekka bikarinn, sem faðirinn hefir gefið mér?
Hersveitin, sveitarforinginn og þjónar Gyðinganna handtóku nú Jesúm og bundu hann,
og færðu hann fyrst til Annasar, því að hann var tengdafaðir Kaífasar, sem það árið var æðsti prestur.
En Kaífas var sá, sem gefið hafði Gyðingunum það ráð, að gagnlegt væri, að einn maður dæi fyrir lýðinn.
En Símon Pétur fylgdi Jesú og annar lærisveinn, en sá lærisveinn var kunnugur æðsta prestinum, og hann gekk inn með Jesú í höll æðsta prestsins,
en Pétur stóð fyrir utan við dyrnar. Þá gekk út hinn lærisveinninn, sem kunnugur var æðsta prestinum, talaði við dyravörðinn og leiddi Pétur inn.
Þernan, sem gætti dyranna, segir þá við Pétur: Ert þú ekki líka einn af lærisveinum þessa manns? Hann segir: Ekki er eg það.
En þjónarnir og sveinarnir stóðu þar við kolaeld, sem þeir höfðu kveikt, því að kalt var, og vermdu sig; en Pétur stóð og hjá þeim og vermdi sig.
Þá spurði æðsti presturinn Jesúm um lærisveina hans og um kenningu hans.
Jesús svaraði honum: Eg hefi talað opinberlega fyrir heiminum; eg hefi ávalt kent í samkundum og í helgidóminum, þar sem allir Gyðingar koma saman, og ekkert hefi eg talað í leyni;
hví spyr þú mig? Spyr þú þá sem heyrt hafa, hvað eg hafi talað við þá; sjá, þeir vita, hvað eg hefi sagt.
En er hann sagði þetta, gaf einn af þjónunum, sem hjá stóð, Jesú kinnhest og sagði: Svarar þú svona æðsta prestinum?
Jesús svaraði honum: Hafi eg illa mælt, þá sanna þú, að það hafi verið ilt, en hafi eg talað rétt, hví slær þú mig?
Annas sendi hann nú bundinn til Kaífasar æðsta prests.
En Símon Pétur stóð og vermdi sig. Menn sögðu þá við hann: Ert þú ekki líka einn af lærisveinum hans? Hann neitaði og sagði: Ekki er eg það.
Einn af þjónum æðsta prestsins, sem var frændi þess, er Pétur sneið af eyrað, segir þá: Sá eg þig ekki í grasgarðinum með honum?
Þá neitaði Pétur aftur, og jafnskjótt gól haninn.
Nú færa þeir Jesúm frá Kaífasi til hallar landshöfðingjans, en það var snemma morguns, og þeir gengu ekki sjálfir inn í höllina, til þess að þeir saurguðust ekki, heldur mættu neyta páskalambsins.
Pílatus gekk því út til þeirra og segir: Hverja ákæru færið þér gegn þessum manni?
Þeir svöruðu og sögðu við hann: Væri hann ekki illræðismaður, þá hefðum vér ekki framselt þér hann.
Pílatus sagði þá við þá: Takið þér hann og dæmið hann eftir yðar lögum. Þá sögðu Gyðingarnir við hann: Oss leyfist ekki að lífláta nokkurn;
til þess að rættist orð Jesú, er hann sagði, þá er hann gaf til kynna, hvaða dauða hann mundi deyja.
Þá gekk Pílatus aftur inn í höllina og kallaði Jesúm til sín og sagði við hann: Ert þú konungur Gyðinganna?
Jesús svaraði: Mælir þú þetta af sjálfum þér, eða hafa aðrir sagt þér um mig?
Pílatus svaraði: Er eg þá Gyðingur? Þjóð þín og æðstu prestarnir hafa framselt mér þig; hvað hefir þú aðhafst?
Jesús svaraði: Mitt ríki er ekki af þessum heimi; væri mitt ríki af þessum heimi, þá hefðu þjónar mínir barist, til þess að eg yrði ekki framseldur Gyðingunum; en nú er mitt ríki ekki þaðan.
Pílatus sagði þá við hann: Eftir því ert þú þá konungur! Jesús svaraði: Þú segir það, því að eg er konungur; til þess er eg fæddur og til þess kom eg í heiminn, að eg skuli vitna um sannleikann. Hver sem er af sannleikanum, hlýðir minni röddu.
Pílatus segir þá við hann: Hvað er sannleikur? Og er hann hafði þetta mælt, gekk hann út aftur til Gyðinganna og segir við þá: Eg finn enga sök hjá honum.
En það er venja hjá yður, að eg gefi yður einn mann lausan á páskunum. Viljið þér þá, að eg gefi yður lausan Gyðinga-konunginn?
Þeir æptu þá aftur og sögðu: Ekki hann, heldur Barrabas; en Barrabas var ræningi.