Sannlega, sannlega segi eg yður: Sá sem ekki gengur um dyrnar inn í sauðabyrgið, heldur stígur yfir annarstaðar, sá er þjófur og ræningi.
En sá sem gengur inn um dyrnar, hann er hirðir sauðanna.
Fyrir honum lýkur dyravörðurinn upp og sauðirnir heyra raust hans, og hann kallar sauði sína með nafni og fer út með þá.
Þegar hann hefir látið út alla sauði sína, gengur hann á undan þeim og sauðirnir fylgja honum, af því að þeir þekkja raust hans;
en ókunnugum fylgja þeir alls ekki, heldur munu þeir flýja frá honum, af því þeir þekkja ekki raust ókunnugra.
Þessa líkingu sagði Jesús þeim, en þeir skildu ekki, hvað það var, sem hann talaði til þeirra.
Jesús sagði því aftur við þá: Sannlega, sannlega segi eg yður: Eg er dyr sauðanna.
Allir, sem komu á undan mér, eru þjófar og ræningjar, en sauðirnir hlýddu þeim ekki.
Eg er dyrnar; ef einhver gengur inn um mig, sá mun hólpinn verða, og hann mun ganga inn og ganga út og fá fóður.
Þjófurinn kemur ekki nema til þess að stela og slátra og eyða. Eg er kominn til þess að þeir hafi líf og hafi nægtir.
Eg er góði hirðirinn; góði hirðirinn gefur líf sitt út fyrir sauðina;
leiguliðinn og sá, sem ekki er hirðir og ekki á sauðina, sér úlfinn koma, og yfirgefur sauðina og flýr, — og úlfurinn hremmir þá og tvístrar þeim —
af því að hann er leiguliði og honum er ekki ant um sauðina.
Eg er góði hirðirinn, og eg þekki mína, og mínir þekkja mig,
eins og faðirinn þekkir mig og eg þekki föðurinn; og eg gef út líf mitt fyrir sauðina.
Og eg hefi aðra sauði, sem ekki eru af þessu sauðabyrgi; þá byrjar mér og að leiða, og þeir munu heyra mína raust; og það mun verða ein hjörð, einn hirðir.
Fyrir því elskar faðirinn mig, að eg læt líf mitt, til þess að eg taki það aftur.
Enginn tekur það frá mér, heldur læt eg það sjálfviljuglega. Eg hefi vald til að láta það, og eg hefi vald til að taka það aftur. Þetta boðorð hefi eg meðtekið af föður mínum.
Enn varð ágreiningur meðal Gyðinganna vegna þessara orða.
Og margir þeirra sögðu: Hann hefir illan anda og er óður, hví hlýðið þér á hann?
Aðrir sögðu: Þetta eru ekki orð manns, sem haldinn er af illum anda; mun illur andi geta opnað augu blindra?
Nú kom vígsluhátíðin í Jerúsalem, og þá var vetur.
Og Jesús var á gangi í helgidóminum í súlnagöngum Salómons.
Þá flyktust Gyðingarnir að honum og sögðu við hann: Hversu lengi ætlar þú að halda sálum vorum í óvissu? Ef þú ert Kristur, þá seg oss það berlega.
Jesús svaraði þeim: Eg hefi sagt yður það, en þér trúið ekki. Verkin, sem eg gjöri í nafni föður míns, þau vitna um mig.
En þér trúið ekki, því að þér eruð ekki af mínum sauðum.
Mínir sauðir heyra raust mína, og eg þekki þá, og þeir fylgja mér,
og eg gef þeim eilíft líf, og þeir skulu aldrei að eilífu glatast, og enginn skal slíta þá úr hendi minni.
Faðir minn, sem hefir gefið mér þá, er öllum meiri, og enginn getur slitið þá úr hendi föðurins.
Eg og faðirinn erum eitt.
Enn tóku Gyðingarnir upp steina, til að grýta hann.
Jesús svaraði þeim: Mörg góðverk sýndi eg yður frá föðurnum; fyrir hvert af þessum verkum grýtið þér mig?
Gyðingarnir svöruðu honum: Fyrir gott verk grýtum vér þig ekki, heldur fyrir guðlast og fyrir það, að þú, sem ert maður, gjörir sjálfan þig að Guði.
Jesús svaraði þeim: Er ekki ritað í lögmáli yðar: Eg hefi sagt: Þér eruð guðir.
Ef hann kallar þá guði, sem Guðs orð kom til, og ritningin getur ekki raskast,
segið þér þá við þann, sem faðirinn helgaði og sendi í heiminn: Þú guðlastar! af því að eg sagði: Eg er sonur Guðs?
Ef eg gjöri ekki verk föður míns, þá trúið mér ekki.
En ef eg gjöri þau, þá trúið verkunum, þótt þér ekki trúið mér, til þess að þér vitið og komist að raun um, að faðirinn er í mér og eg í föðurnum.
Þá leituðust þeir aftur við að taka hann, en hann komst burt úr höndum þeirra.
Og hann fór aftur yfir um Jórdan til þess staðar, þar sem Jóhannes skírði fyrst, og dvaldist þar.
Og margir komu til hans, og þeir sögðu: Jóhannes gjörði að sönnu enga jartein, en alt það, sem Jóhannes sagði um hann, var satt.
Og þar trúðu margir á hann.