Gamla testamentiðSpámennirnir
Í byrjun ríkisstjórnar Jójakíms Jósíasonar, Júdakonungs, kom þetta orð frá Drottni:
Svo segir Drottinn: Gakk í forgarð musteris Drottins, og tala til allra þeirra manna úr Júdaborgum, sem komnir eru til þess að falla fram í musteri Drottins, öll þau orð, sem eg hefi boðið þér að tala til þeirra. Þú skalt ekki draga neitt orð undan.
Ef til vill hlýða þeir og snúa sér, hver og einn frá sínum vonda vegi; mun mig þá iðra þeirrar óhamingju, sem eg hygg að leiða yfir þá sakir illra verka þeirra.
Og þú skalt segja þeim: Svo segir Drottinn: Ef þér hlýðið mér ekki, svo að þér breytið eftir lögmáli mínu, sem eg hefi fyrir yður lagt,
svo að þér hlýðið orðum þjóna minna, spámannanna, er eg hefi sent til yðar æ af nýju óaflátanlega, en þér hafið ekki hlýtt þeim,
þá vil eg fara með þetta hús, eins og húsið í Síló og gjöra þessa borg að formæling fyrir allar þjóðir jarðarinnar.
En er prestarnir og spámennirnir og allur lýðurinn heyrði Jeremía flytja þessi orð í musteri Drottins
og Jeremía hafði lokið að tala alt það, sem Drottinn hafði boðið honum að tala til alls lýðsins, þá tóku prestarnir og spámennirnir og allur lýðurinn hann höndum og sögðu: Þú skalt vissulega deyja!
Hví hefir þú spáð í nafni Drottins ogsagt: Þetta hús skal verða eins og húsið í Síló, og þessi borg skal í eyði lögð og aug verða! Og allur lýðurinn safnaðist gegn Jeremía í musteri Drottins.
En er Júda-höfðingjar fréttu þetta, fóru þeir úr konungshöllinni »Upp til musteris Drottins og settust úti fyrir Drottins-hliði hinu nýja.
Og prestarnir og spámennirnir töluðu til höfðingjanna og alls lýðsins og sögðu: Þessi maður er dauða sekur, því að hann hefir spáð gegn þessari borg, eins og þér hafið heyrt með eigin eyrum.
En Jeremía mælti til allra höfðingjanna og alls lýðsins á þessa leið: Drottinn hefir sent mig til þess að boða öll þessi orð, sem þér hafið heyrt, gegn þessu húsi og þessari borg.
Og bætið nú framferði yðar og athafnir og hlýðið raustu Drottins, Guðs yðar, svo að Drottinn megi iðra þeirrar óhamingju, er hann hefir hótað yður.
En að því er til sjálfs mín kemur, þá er eg á yðar valdi; gjörið við mig það, sem yður þykir gott og rétt.
En það skuluð þér vita, að ef þér deyðið mig, þá leiðið þér saklaust blóð yfir yður og yfir þessa borg og yfir íbúa hennar, því að Drottinn hefir sannlega sent mig til yðar, til þess að flytja yður öll þessi orð.
Þá Sögðu höfðingjarnir og allur lýðurinn við prestana og spámennina: Þessi maður er ekki dauða sekur, því að hann hefir talað til vor í nafni Drottins, Guðs vors.
Þá gengu nokkurir af öldungum landsins fram og mæltu til alls Mannsafnaðarins á þessa leið:
Míka frá Móreset kom fram sem spámaður á dögum Hiskía Júdakonungs og mælti til alls Júdalýðs á þessa leið: svo segir Drottinn hersveitanna: Zíon mun plægð verða sem akur Og Jerúsalem mun verða að rústum og musterisfjallið að skógarhæðmn«.
Hvort deyddi Hiskía Júdakonungur og allur Júdalýður hann? Óttaðist hann ekki Drottins og blíðkaði Drottin, svo að Drottinn iðraði þeirrar Óhamingju, er hann hafði hótað þeim? En vér erum rétt að því komnir að baka oss mikla óhamingju., K
Annar maður var og, sem spáði í nafni Drottins, Úría Semajason frá Kirjat-Jearím; hann spáði og gegn þessari borg og þessu landi, alveg á sama hátt og Jeremía.
En er Jójakím konungur og allir kappar hans og allir höfðingjarnir spurðu orð hans, leitaðist konungur við að láta drepa hann. En er Úría frétti það, varð hann hræddur, flýði burt og fór til Egiptalands.
En Jójakím konungur gjörði menn til Egiptalands, Elnatan Akbórsson og menn með honum.
Og þeir sóttu Úría til Egiptalands og fóru með hann til Jójakíms konungs, og hann lét drepa hann með sverði og kasta líkinu á grafir múgamanna.
En Ahíkam Safansson verndaði Jeremía, svo að hann var eigi framseldur í hendur lýðsins til lífláts.