Af hverju koma stríð og af hverju bardagar á meðal yðar? Af hverju öðru en af girndum yðar, sem heyja stríð í limum yðar?
Þér girnist og fáið ekki, þér drepið og öfundið, og getið þó ekki öðlast; þér berjist og stríðið; þér fáið ekki, af því að þér biðjið ekki.
Þér biðjið, og öðlist ekki, af því að þér biðjið illa, til þess að þér getið sóað því í munaði yðar.
Þér hórkonur, vitið þér ekki, að vinátta við heiminn er fjandskapur gegn Guði? Hver sem því vill vera vinur heimsins, hann gjörir sig að óvini Guðs?
Eða haldið þér að ritningin fari með hégóma? Þráir hann ekki með vandlæti andann, sem hann gaf bústað í oss? En hann gefur meiri náð;
þess vegna segir hún: Guð stendur í gegn dramblátum, en auðmjúkum gefur hann náð.
Gjörist því undirgefnir Guði; standið gegn djöflinum, og þá mun hann flýja frá yður.
Nálægið yður Guði, og þá mun hann nálgast yður. Hreinsið hendur yðar, þér syndarar, og gjörið flekklaus hjörtun, þér tvílyndu.
Berið yður illa, syrgið og grátið; hlátur yðar skal umbreytast í sorg og gleðin í dapurleik.
Auðmýkið yður fyrir drotni, og hann mun upphefja yður.
Talið ekki illa hver um annan, bræður. Sá sem talar illa um bróður sinn eða dæmir bróður sinn, talar illa um lögmálið og dæmir lögmálið; en ef þú dæmir lögmálið, þá ert þú ekki lögmálsins gjörandi, heldur dómari.
Einn er löggjafinn og dómarinn, sá sem getur frelsað og tortímt. En hver ert þú, sem dæmir náungann?
Heyrið, þér sem segið: Í dag eða á morgun skulum vér fara til þeirrar eða þeirrar borgar, dveljast þar eitt ár, og versla og græða!
þér sem ekki vitið, hvað á morgun mun verða; hvílíkt er líf yðar? Því að þér eruð gufa, sem sést um stutta stund, en hverfur síðan.
Í stað þess ættuð þér að segja: Ef Drottinn vill, þá bæði lifum vér og munum gjöra þetta eða hitt.
En nú stærið þér yður í yðar oflátungskap; alt slíkt stærilæti er vont.
Hver, sem því hefir vit á gott að gjöra og gjörir það ekki, honum er það synd.