Gamla testamentiðSaga
Þá er Davíð var gamall orðinn og saddur lífdaga, gjörði hann Salómó son sinn að konungi yfir Ísrael.
Og hann stefndi saman öllum höfðingjum Ísraels, prestunum og Levítunum.
Og Levítarnir voru taldir, þrítugir og þaðan af eldri, og höfðatala þeirra var þrjátíu og átta þúsund karlmenn.
»Af þeim skulu tuttugu og fjögur þúsund vera fyrir verkum við hús Drottins, sex þúsund skulu vera embættismenn og dómarar,
fjögur þúsund hliðverðir, og fjögur þúsund skulu lofa Drottin með áhöldum þeim, er eg hefi látið gjöra til þess að vegsama með«, sagði Davíð.
Og Davíð skifti þeim í flokka eftir þeim Gerson, Kahat og Merarí, Levísonum.
Til Gersonsniðja töldust: Laedan og Símeí.
Synir Laedans voru: Jehíel, er var fyrir þeim, Setam og Jóel, þrír alls.
Synir Símeí voru: Selómít, Hasíel og Haran, þrír alls; voru þeir ætthöfðingjar Laedansættar.
Og synir Símeí: Jahat, Sína, Jeús og Bería; þessir voru synir Símeí, fjórir alls.
Var Jahat fyrir þeim, þá Sína, en Jeús og Bería áttu eigi margt barna, svo að þeir töldust ein ætt, einn flokkur.
Synir Kahats voru: Amram, Jízehar, Hebron og Ússíel, fjórir alls.
Synir Amrams voru: Aron og Móse. En Aron var greindur frá hinum, til þess að hann skyldi verða vígður sem háheilagur ásamt sonum sínum, um aldur og æfi, til þess að þeir skyldu brenna reykelsi frammi fyrir Drottni, þjóna honum og lofa nafn hans um aldur og æfi.
Og að því er snertir guðsmanninn Móse, þá voru synir hans taldir til Levíkynkvíslar.
Synir Móse voru: Gersóm og Elíeser;
synir Gersóms: Sebúel höfðingi.
En synir Elíesers voru: Rehabja höfðingi. Aðra sonu átti Elíeser eigi, en synir Rehabja voru afarmargir.
Synir Jízehars voru: Selómít höfðingi,
synir Hebrons: Jería höfðingi, annar Amarja, þriðji Jehasíel, fjórði Jekameam.
Synir Ússíels voru: Míka höfðingi, annar Jissía.
Synir Merarí voru: Mahlí og Músí; synir Mahlí: Eleasar og Kís.
En Eleasar dó svo, að hann átti enga sonu, heldur dætur einar, og tóku þeir Kíssynir, frændur þeirra, þær sér að konum.
Synir Músí voru: Mahlí, Eder og Jeremót, þrír alls.
Þessir eru þeir Levíniðjar eftir ættum þeirra, ætthöfðingjar þeir, er taldir voru af þeim, eftir nafnatölu og höfða, er höfðu það starf á hendi að þjóna í musteri Drottins, tvítugir og þaðan af eldri.
Því að Davíð mælti: Drottinn, Guð Ísraels, hefir veitt lýð sínum hvíld, og býr nú að eilífu í Jerúsalem.
Levítarnir þurfa því ekki lengur að bera búðina og öll þau áhöld, er að starfi hennar lúta.
Því að eftir síðustu fyrirmælum Davíðs voru Levítar taldir, tvítugir og þaðan af eldri.
Því að embætti þeirra er að aðstoða Aronsniðja, gegna þjónustu við musteri Drottins, hafa umsjón með forgörðunum og klefunum og ræstingu á öllum hinum helgu munum, og gegna störfunum við hús Guðs,
annast um raðsettu brauðin, hveitimjölið í matfórnirnar, hin ósýrðu flatbrauð, pönnuna og hið samanhrærða, og hvers konar mæli og stiku,
og að koma fram á hverjum morgni til þess að lofa og vegsama Drottin, og eins á kveldin,
og að færa Drottni hverja brennifórn á hvíldardögum, tunglkomudögum og löghátíðum, allar þær, sem ákveðið er að stöðugt skuli færa Drottni.
Hafa þeir störf á hendi við samfundatjaldið og störf við helgidóminn og störf hjá Aronsniðjum, frændum sínum, við þjónustuna í musteri Drottins. Prestaflokkarnir tuttugu og fjórir. Höfðingjar Levíta.