En viðvíkjandi anda-gáfunnm, bræður, þá vil eg ekki að þér séuð fáfróðir.
Þér vitið, að þegar þér voruð heiðingjar, þá létuð þér leiða yður til mállausra skurðgoðanna, — hvernig sem þér nú voruð leiddir.
Fyrir því læt eg yður vita, að enginn, sem talar af Guðs anda, segir: Bölvaður sé Jesús! og enginn getur sagt: Jesús er Drottinn! nema af heilögum anda.
Mismunur er á náðargáfum, en andinn hinn sami;
og mismunur er á embættum, og Drottinn hinn sami;
og mismunur er á framkvæmdum, en Guð hinn sami, sem í öllum kemur öllu til leiðar.
En opinberun andans er gefin sérhverjum til þess sem gagnlegt er.
Því að einum veitist fyrir andann að mæla af speki, en öðrum að mæla af þekkingu, samkvæmt sama anda;
öðrum trú í hinum sama anda; öðrum lækningagáfur í hinum eina anda;
öðrum framkvæmdir kraftaverka; öðrum spámannleg gáfa; öðrum greining anda; öðrum tungutalsgáfa; en öðrum útlegging tungna.
En öllu þessu kemur til leiðar eini og sami andinn, sem útbýtir hverjum einum út af fyrir sig eftir vild sinni.
Því að eins og líkaminn er einn og hefir marga limi, en allir limir líkamans, þótt margir séu, eru einn líkami, þannig er og Kristur.
Því að með einum anda vorum vér allir skírðir til að vera einn líkami, hvort sem vér erum Gyðingar eða Grikkir, hvort sem vér erum þrælar eða frjálsir, og allir vorum vér drykkjaðir með einum anda.
Því að líkaminn er ekki einn limur, heldur margir.
Ef fóturinn segði: Fyrst eg er ekki hönd, heyri eg ekki líkamanum til, þá er hann ekki fyrir það líkamanum óviðkomandi.
Og ef eyrað segði: Fyrst eg er ekki auga, heyri eg ekki líkamanum til, þá er það ekki fyrir það líkamanum óviðkomandi.
Ef allur líkaminn væri auga, hvar væri þá heyrnin? Ef hann væri allur heyrn, hvar væri þá ilmanin?
En nú hefir Guð sett limina, hvern einstakan þeirra, á líkamann eins og honum þóknaðist.
En ef þeir væru allir einn limur, hvar væri þá líkaminn?
En nú eru limirnir margir, en líkaminn einn.
Og augað getur ekki sagt við höndina: Eg þarfnast þín ekki! né heldur höfuðið við fæturna: Eg þarfnast ykkar ekki!
Nei, miklu fremur eru þeir limir á líkamanum nauðsynlegir, sem virðast vera í veikbygðara lagi.
Og þeim sem oss virðast vera í óvirðulegra lagi á líkamanum, þeim veitum vér þess meiri sæmd, og gagnvart þeim, sem vér blygðumst vor fyrir, viðhöfum vér þess meiri blygðunarsemi;
en þess þarfnast hinir ásjálegu limir vorir ekki, heldur samsetti Guð líkamann svo, að hann gaf þeim, sem vantaði, því meiri sæmd,
til þess að ekki yrði ágreiningur í líkamanum, heldur skyldu limirnir bera sameiginlega umhyggju hver fyrir öðrum.
Og hvort heldur einn limur þjáist, þá þjást allir limirnir með honum, eða einn limur er í hávegum hafður, samgleðjast allir limirnir honum.
En þér eruð líkamir Krists og limir hver fyrir sig.
Og Guð hefir sett nokkura í kirkjunni fyrst postula, í öðru lagi spámenn, í þriðja lagi fræðara, þar næst kraftaverk, enn fremur náðargáfu til lækninga, líknarstörf, stjórnarstörf og tungutal.
Hvort eru allir postular? Hvort eru allir spámenn? Hvort eru allir fræðarar? Hvort eru allir kraftaverkamenn?
Hvort hafa allir hlotið lækningagáfuna? Hvort tala allir tungum? Hvort útlista allir? —
En sækist eftir náðargáfunum, þeim hinum meiri; og nú bendi eg yður á enn þá miklu ágætari leið.