Því að eg vil ekki, bræður, að yður skuli vera ókunnugt um það, að feður vorir voru allir undir skýinu, og fóru allir yfir um hafið,
og voru allir skírðir til Móse í skýinu og hafinu,
og neyttu allir hinnar sömu andlegu fæðu,
og drukku allir hinn sama andlega drykk; því að þeir drukku af hinum andlega kletti, sem fylgdi þeim, en kletturinn var Kristur.
En samt hafði Guð enga velþóknun á flestum þeirra, því að þeir féllu í eyðimörkinni.
En þessir hlutir hafa gjörst sem fyrirboðar fyrir oss, til þess að vér verðum ekki sólgnir í það sem ilt er, eins og þeir urðu sólgnir í það.
Og verðið ekki heldur skurðgoðadýrkendur, eins og nokkrir þeirra, alt eins og ritað er: Lýðurinn settist niður til að eta og drekka, og þeir stóðu upp til að leika.
Drýgjum ekki heldur hórdóm, eins og nokkrir þeirra drýgðu hórdóm, og tuttugu og þrjár þúsundir féllu á einum degi.
Freistum ekki heldur Drottins, eins og nokkrir þeirra freistuðu hans, og biðu bana af höggormum.
Möglið ekki heldur, eins og nokkrir þeirra mögluðu, og fórust fyrir eyðandanum.
En alt þetta kom yfir þá sem fyrirboði og það er ritað til viðvörunar oss, sem endir aldanna er kominn til,
Því gæti sá, er hygst standa, vel að sér, að hann ekki falli.
Yfir yður hefir ekki komið nema mannleg freisting, en Guð er trúr, sem ekki mun leyfa, að þér freistist yfir megn fram, heldur mun hann ásamt freistingunni einnig gjöra endirinn þannig, að þér fáið staðist.
Fyrir því, mínir elskuðu, flýið skurðgoðadýrkunina.
Eg tala til yðar sem skynsamra manna; dæmið þér um það, sem eg segi.
Sá bikar blessunarinnar, sem vér blessum, er hann ekki samfélag um blóð Krists? Og brauðið, sem vér brjótum, er það ekki samfélag um líkama Krists?
Af því að brauðið er eitt, erum vér hinir mörgu einn líkami, því að vér höfum allir hlutdeild í hinu eina brauði.
Lítið á Ísrael eftir holdinu; komast ekki þeir, sem fórnirnar eta, í samfélag um altarið?
Hvað segi eg þá? Að fórnarkjöt skurðgoða sé nokkuð? Eða að skurðgoð sé nokkuð?
Nei, heldur að það sem heiðingjarnir blóta, það blóta þeir illum öndum, en ekki Guði. En eg vil ekki að þér verðið samlagsmenn illu andanna.
Ekki getið þér drukkið bikar Drottins og bikar illra anda. Ekki getið þér tekið þátt í borðhaldi Drottins og borðhaldi illra anda,
Eða eigum vér að reita Drottin til reiði? Munum vér vera máttugri en hann?
Alt er leyfilegt, en ekki er alt gagnlegt. Alt er leyfilegt, en ekki uppbyggir alt.
Enginn leiti síns eigin, heldur þess sem hins er.
Alt það, sem selt er í sláturbúðinni, getið þér etið án nokkurra eftirgrenslana vegna samviskunnar.
Því að jörðin er Drottins og fylling hennar.
Ef einhver hinna vantrúuðu býður yður, og ef þér viljið fara, þá etið af öllu því sem fram fyrir yður er sett, án eftirgrenslana vegna samviskunnar.
En ef einhver segir við yður: Þetta er fórnarkjöt! — þá etið ekki, vegna þess, er aðvart gjörði, og vegna samviskunnar.
Samviskunnar, segi eg, ekki mannsins sjálfs, heldur hins, því að hvers vegna skyldi frelsi mitt eiga að dæmast af samvisku annars?
Ef eg tek þátt í því með þökkum, hvers vegna skyldi eg sæta lastmælum fyrir það, sem eg þakka fyrir?
Hvort sem þér því etið eða drekkið, eða hvað sem þér gjörið, þá gjörið það alt Guði til dýrðar.
Verið hvorki Gyðingum né Grikkjum né söfnuði Guðs til ásteytingar,
eins og eg fyrir mitt leyti reyni í öllu að þóknast öllum og leita ekki míns eigin gagns, heldur gagns hinna mörgu, til þess að þeir frelsist.