Gamla testamentiðSaga
Og þetta var afrit bréfsins: „Artaxerxes hinn mikli konungur, sem ríkir frá Indlandi til Eþíópíu, til höfðingjanna og landstjóranna í hundrað tuttugu og sjö héruðum, sem lúta veldi hans, heilsan.
Þar sem eg ríkti yfir mörgum þjóðum og hafði lagt allan heiminn undir yfirráð mín, vildi eg eigi misnota mikilleik valds míns, heldur stjórna þegnum mínum með mildi og hógværð, að þeir mættu lifa í ró án nokkurs ótta og njóta friðarins, sem allir menn þrá.
En er eg spurði ráðgjafa mína, hvernig þetta mætti fram komast, þá sagði mér sá, sem bar af hinum að speki og trúfesti og var næstur konunginum, Haman að nafni,
að til væri lýður tvístraður um allan heiminn, sem notaði ný lög og breytti gegn siðum allra þjóða, fyrirleit boð konunga og raskaði með andstöðu sinni einingu allra þjóða.
Fyrir því, er eg hef þetta lært og séð eina þjóð í andstöðu við alt mannkyn, sem notar rangsnúin lög og gengur gegn boðum vorum og raskar friði og einingu þeirra héraða, sem oss lúta,
höfum vér boðið, að allir þeir, sem Haman markar út — hann sem er yfirmaður allra héraðanna og næstur konunginum og sem vér heiðrum sem föður — skuli gjöreyddir verða af óvinum sínum ásamt konum sínum og börnum, og að enginn skuli þeim miskunna, á fjórtánda degi hins tólfta mánaðar Adar á þessu líðandi ári,
að þessir óguðlegu menn, sem á einum degi fara niður til heljar, megi skila ríki voru þeim friði, sem þeir höfðu raskað.“
En Mordekaí bað Drottin og minntist allra verka hans
og sagði: „Drottinn, Drottinn, almáttugur konungur, því að alt er á þínu valdi, og enginn er sá, er staðist geti vilja þinn, ef þú ákveður að frelsa Ísrael.
Þú gjörðir himin og jörð og alt, sem undir hvelfingu himinsins er.
Þú ert Drottinn allra hluta, og enginn er sá, er staðist geti tign þína.
Þú þekkir alla hluti, og þú veist, að það var hvorki af drambi né fyrirlitningu né af nokkurri löngun til dýrðar, að eg neitaði að tilbiðja hinn dramblata Haman.
Því að fúslega og reiðubúinn hefði eg, Ísrael til hjálpræðis, kysst jafnvel spor fóta hans;
en eg óttaðist, að eg flytti heiður Guðs míns til manns og að eg tilbæði nokkurn nema Guð minn.
Og nú, Drottinn, konungur, Guð Abrahams, miskunna lýð þínum, því að óvinir vorir ásetja sér að eyða oss og slökkva arfleifð þína.
Fyrirlít eigi hlut þinn, sem þú hefir sjálfum þér endurleyst út af Egyptalandi.
Heyr grátbeiðni mína og ver miskunnsamur hlutskipti þínu og arfleifð, og snú sorg vorri í gleði, að vér megum lifa og lofa nafn þitt, Drottinn, og lok eigi munnum þeirra, sem þér syngja.“
Og allur Ísrael hrópaði til Drottins með sama huga og sömu grátbeiðni, því að þeir sáu vissan dauða vofa yfir höfðum sér.