Esekíelsbók 37Krans-útgáfa

Gamla testamentiðSpámennirnir

Esekíelsbók 37

Hönd Drottins kom yfir mig, og hann flutti mig burt fyrir anda Drottins og lét mig nema staðar í dalnum miðjum; en hann var fullur af beinum.

Og hann leiddi mig umhverfis þau á alla vegu; og sjá, það lá aragrúi af þeim þar í dalnum; og sjá, þau voru mjög skinin.

Og hann sagði við mig: Manns-son, hvort munu bein þessi lifna við aftur? Eg svaraði: Drottinn Guð, þú veizt það!

Þá sagði hann við mig: Tala þú af guðmóði yfir beinum þessum og seg við þau: Þér skinin bein, heyrið orð Drottins!

Svo segir Drottinn Guð við þessi bein: Sjá, eg læt lífsanda í yður koma, og þér skuluð lifna við.

Og eg set sinar á yður og læt hold utan um yður og dreg þar hörund yfir og læt lífsanda í yður, og þér skuluð lifna við, og þér skuluð viðurkenna, að eg er Drottinn.

Þá talaði eg af guðmóði, eins og mér var boðið. Og er eg mælti af guðmóði, kom þytur og skrjáf heyrðist, og beinin færðust saman, hvert að öðru.

Og eg sá, hversu sinar komu á beinin og hold óx á og hörund drógst þar yfir; en enginn lífsandi var í þeim.

Þá sagði hann við mig: Mæl þú í guðmóði til lífsandans, mæl þú í guðmóði, manns-son, og seg við lífsandann: Svo segir Drottinn Guð: Kom þú, lífsandi, úr áttunum fjórum og anda á þennan val, að þeir megi lifna við.

Eg talaði nú í guðmóði, eins og hann hafði skipað mér; kom þá lífsandi í þá, svo að þeir lifnuðu við og risu á fætur; var það afarmikill fjöldi.

Og hann sagði við mig: Manns-son, þessi bein eru allir Ísraelsmenn. Sjá, þeir segja: Bein vor eru skinin, von vor þrotin, úti er um oss!

Mæl því í guðmóði og seg við þá: Svo segir Drottinn Guð: Sjá, eg vil opna grafir yðar, og láta yður rísa upp úr gröfum yðar, þjóð mín, og flytja yður inn í Ísraelsland,

til þess að þér viðurkennið, að eg er Drottinn, þegar eg opna grafir yðar og læt yður rísa upp úr gröfum yðar, þjóð mín.

Og eg vil láta anda minn í yður, til þess að þér lifnið við aftur, og eg skal koma yður inn í yðar land, og þér skuluð viðurkenna, að eg er Drottinn; eg hefi talað það og mun framkvæma það,.segir Drottinn.

Og orð Drottins kom til mín, svo hljóðandi:

Þú manns-son, tak þér staf og rita á hann: »Júda og Ísraelsmenn, sem eru í bandalagi við hann«; tak því næst annan staf og rita á hann: »Jósef, stafur Efraíms, og allir Ísraelsmenn, sem eru í bandalagi við hann«.

Teng þá síðan hvorn við annan í einn staf, svo að þeir verði að einum í hendi þinni.

Og er samlandar þínir tala til þín og segja: Vilt þú ekki segja oss, hvað þetta á að þýða?

Þá seg þeim: Svo segir Drottinn Guð: Sjá, eg tek staf Jósefs, sem er í hendi Efraíms og þeirra ættkvísla Ísraels, sem eru í bandalagi við hann, og gjöri þá að staf Júda, svo að þeir verði einn stafur í hendi Júda.

Og stafirnir, sem þú skrifar á, skulu vera í hendi þinni fyrir augum þeirra.

Í Og mæl til þeirra: Svo segir Drottinn Guð: Sjá, eg sæki Ísraelsmenn til þjóðanna, þangað sem þeir fóru, og saman safna þeim úr öllum átturn og leiði þá aftur inn í land þeirra.

Og eg vil gjöra þá að einni þjóð í landinu, á Ísraels fjöllum, og einn konungur skal vera konungur yfir þeim öllum, og þeir skulu eigi framar vera tvær þjóðir og eigi framar vera skiftir í tvö konungsríki.

Og þeir skulu eigi framar saurga sig á skurðgoðum sínum og viðurstygðum, eða með öllum frygðrofssyndum sínum, og eg vil frelsa þá frá öllum fráhvarfssyndum þeirra, sem þeir hafa drýgt, og hreinsa þá, og þeir skulu verða mín þjóð og eg skal vera þeirra Guð.

Og þjónn minn Davíð skal vera konungur yfir þeim, og þeir skulu allir hafa einn hirði og lifa eftir setningum mínum og varðveita boðorð mín og breyta eftir þeim.

Og þeir skulu búa í landinu, sem eg gaf þjóni mínum Jakob og feður yðar bjuggu í; í því skulu þeir og búa og börn þeirra og barnabörn til eilífðar, og þjónn minn Davíð skal vera höfðingi þeirra eilíflega.

Og eg mun gjöra við þá friðarsáttmála; það skal vera eilífur sáttmáli við þá; og eg mun láta þá búa að staðaldri í landinu og fjölga þeim og setja helgidóm minn meðal þeirra að eilífu.

Og bústaður minn skal vera hjá þeim, og eg skal vera þeirra Guð og þeir skulu vera mín þjóð.

Og þjóðirnar skulu viðurkenna, að eg er Drottinn, sem helga Ísrael, þegar helgidómur minn verður meðal þeirra eilíflega.