Gamla testamentiðSaga
Og Ísraelsmenn gjörðu það, sem út var í augum Drottins; þá gaf Drottni þá í hendur Midíans í sjö ár.
Og Midian varð Ísrael yfirsterkari; gjörðu Ísraelsmenn sér þá fylgsni á fjöllum uppi, hella og vígi fyrir Midían.
Og þegar Ísrael sáði, komu Midíanítar, Amalekítar og austurbyggjar og fóru í móti honum.
Og þeir settu herbúðir sínar Segn þeim og eyddu gróðri landsins alla leið til Gasa og skildu enga lífsbjörg eftir í Ísrael, ekki heldur sauði, naut eða asna.
Því að þeir fóru norður þangað með kvikfénað sinn og tjöld sín; kom slíkur aragrúi af þeim, sem engisprettur væru; varð engri tölu komið á þá né úlfalda þeirra, og brutust þeir inn í landið, til að eyða það.
Var Stael þá mjög þjakaður af völdum Midíans, og Ísraelsmenn hrópuðu il Drottins.
Og er Ísraelsmenn hrópuðu til Drottins undan Midían,
þá sendi Drottinn spámann til Ísraelsmanna, og hann sagði við þá: Svo segir Drottinn, Ísraels Guð: Eg leiddi yður út af Egiptalandi og færði yður út úr þrælahúsinu,
og eg frelsaði yður úr höndum Egipta og úr höndum allra þeirra, er yður kúguðu, og eg stökti þeim burt undan yður og gaf yður land þeirra.
Og eg sagði við yður: Eg er Drottinn, Guð yðar; þér skuluð ekki óttast guði Amórítanna, í hverra landi þér búið, — en þér hlýdduð ekki minni röddu.
Þá kom engill Drottins og settist undir eikina í Ofra, er átti Jóas Abiesríti; en Gídeon sonur hans var að þreskja hveiti í vínþröng, til þess að forða því undan Midían.
Og engill Drottins birtist honum og Sagði við hann: Drottinn er með þér, hrausta hetja!
Þá sagði Gídeon við hann: Æ, herra minn, ef Drottinn er með oss, hví hefir þá alt þetta oss að hendi borið? og hvar eru öll dásemdarverk hans, þau er feður vorir hafa skýrt oss frá, segjandi: Já, Drottinn leiddi oss út af Egiptalandi! En nú hefir Drottinn hafnað oss og gefið oss í hendur Midíans.
Þá sneri Drottinn sér til hans og mælti: Far af stað í þessum styrkleika þínum, og þú munt frelsa Ísrael úr höndum Midíans; það er eg, sem sendi þig.
Hann svaraði honum: Æ, herra, hvernig á eg að frelsa Ísrael? Sjá, minn ættleggur er aumasti ættleggurinn í Manasse og eg er lítilmótlegastur í minni ætt.
Þá sagði Drottinn við hann: Eg mun vera með þér og þú munt sigra Midíaníta, sem einn maður væri.
Hann svaraði honum: Hafi eg fundið náð í augum þínum, þá gjör mér tákn þess, að það sért þú, er við mig talar.
Far ekki héðan burt, fyr en eg kem aftur til þín og færi hingað út fórnargáfu mína og set hana fram fyrir þig. Og hann sagði: Eg mun bíða hér, þar til er þú kemur aftur.
Þá fór Gídeon og tilreiddi hafurkið og ósýrðar kökur úr einni efu mjöls; lagði hann kjötið í körfu, en lét súpuna í krukku og kom með þetta út til hans undir eikina og bar það fram.
En engill Guðs sagði við hann: Tak þú kjötið og ósýrðu kökurnar og legg það á klett þennan og hell súpunni yfir. Hann gjörði svo.
Engill Drottins rétti þá út staf þann, sem hann hafði í hendi, og snart kjötið og ósýrðu kökurnar með stafsendanum; kom þá eldur upp úr klettinum og eyddi kjötinu og ósýrðu kökunum; en engill Drottins hvarf sjónum hans.
Þá sá Gídeon, að það hafði verið engill Drottins. Og Gídeon sagði: Vei, Drottinn Guð, því að þess vegna hefi eg séð engil Drottins augliti til auglitis!
Og Drottinn sagði við hann: Friður sé með þér; óttast ekki; þú munt ekki deyja!
Og Gídeon reisti Drottni þar altari og nefndi það: Drottinn er friður. Stendur það enn í dag í Ofra Abíesrítanna.
þessa sömu nótt sagði Drottinn við hann: Tak uxa föður þíns og annan uxa, sjö vetra gamlan, og brjót Baals-altari föður þíns og högg þú upp aséruna, sem hjá því er;
G reis því næst Drottni, Guði þínum, altari efst uppi á borg þessari, inni í víghyrningunni; tak síðan annan uxann og ber fram brennifórn ásamt viðinum úr asérunni, er þú heggur upp.
Þá tók Gídeon tíu menn af sveinum sínum og gjörði svo sem Drottinn hafði sagt honum. En með því að hann óttaðist að hann mundi eigi geta gjört þetta að degi til fyrir ættmennum sínum og borgarmönnum, þá gjörði hann það um nótt.
En er borgarmenn risu árla morguninn eftir, þá var Baals-altarið brotið og höggin upp aséran, sem hjá því var, og öðrum uxanum hafði verið fórnað á nýreista altarinu.
Þá sögðu þeir hver við annan: Hver hefir gjört þetta? Og þeir rannsökuðu og leituðu, og sögðu: Gídeon Jóasson hefir gjört þetta.
Þá sögðu borgarmenn við Jóas: Sel fram son þinn, og skal hann deyja; því að hann hefir brotið Baals-altarið og höggið upp aséruna, sem hjá því var.
En Jóas sagði við alla þá, sem hjá honum stóðu: Ætlið þér að taka upp mál fyrir Baal, eða ætlið þér að fara að hjálpa honum? Hver sá, sem tekur upp mál fyrir hann, skal lífi týna áður næsti dagur rennur upp. Ef hann er Guð, þá sæki hann sjálfur mál sitt, úr því að altari hans hefir verið brotið.
Upp frá þeirri stundu var hann nefndur Jerúbbaal, af því að menn sögðu: Baal sæki mál á hendur honum, fyrir því að hann braut altari hans.
Nú höfðu allir Midíanitar, Amalekítar og austurbyggjar safnast saman; fóru þeir yfir um og settu herbúðir sínar á Jesreel-sléttu.
En andi Drottins kom yfir Gídeon, og þeytti hann lúðurinn, og Abiesritar söfnuðust saman til fylgdar við hann.
Hann sendi og sendiboða út um allan Manasse; safnaðist hann og til fylgdar við hann; hann sendi og sendiboða til Assers, Sebúlons og Naftalí; fóru þeir og í móti þeim.
Þá sagði Gídeon við Guð: Ef þú ætlar að frelsa Ísrael fyrir mínar hendur, eins og þú hefir sagt,
STsjá, þá legg eg ullarreyfi út á láfann; ef dögg er þá á reyfinu einu, en jörð öll er þar, þá veit eg að þú munt frelsa Ísrael fyrir mínar hendur, eins og þú hefir sagt.
Og það varð svo. Morguninn eftir reis hann árla og kreisti reyfið, og vatt hann þá dögg úr reyfinu, fulla skál af vatni.
En Gídeon sagði við Guð: Lát eigi reiði þína upptendrast gegn mér, þó að eg tali enn aðeins í þetta sinn; eg ætla aðeins einu sinni enn að gjöra tilraun með reyfið; skal nú reyfið eitt þurt vera, en jörð öll vot af dögg.
Og Guð gjörði svo á þeirri nóttu; var reyfið eitt þurt, en jörð var öll vot af dögg. Gídeon vinnur sigur á Midíanítum.