Og nú, Drottinn almáttugur, Guð Ísraels, sálin í angist og hinn hrelldi andi hrópa til þín:
Heyr, Drottinn, og miskunna, því að þú ert miskunnsamur Guð; og aumkast yfir oss, því að vér höfum syndgað frammi fyrir þér.
Því að þú varir að eilífu — og skulum vér farast eilíflega?
Drottinn almáttugur, Guð Ísraels, heyr nú bæn hinna dánu af Ísrael og barna þeirra, sem syndgað hafa frammi fyrir þér og eigi hlýtt raustu Drottins, Guðs síns, og fyrir því hefur ilt fast við oss loðað.
Minnstu eigi misgjörða feðra vorra, heldur hugsa um hönd þína og um nafn þitt á þessum tíma;
því að þú ert Drottinn, Guð vor, og vér munum lofa þig, Drottinn.
Því að til þess hefur þú lagt ótta þinn í hjörtu vor, að vér skyldum ákalla nafn þitt og lofa þig í herleiðingu vorri; því að vér erum sneidd frá ranglæti feðra vorra, sem syndguðu frammi fyrir þér.
Og sjá, vér erum á þessum degi í herleiðingu vorri, þar sem þú hefur tvístrað oss til háðungar og bölvunar og hneykslis, samkvæmt öllum misgjörðum feðra vorra, sem viku frá þér, Drottinn, Guð vor.
Heyr, Ísrael, boðorð lífsins; ljá eyra, að þú megir speki læra.
Hvernig má það vera, Ísrael, að þú ert í landi óvina þinna?
Þú ert orðinn gamall í framandi landi, þú ert saurgaður af hinum dánu; þú ert talinn með þeim, sem niður fara til heljar.
Þú hefur yfirgefið uppsprettu spekinnar.
Því að hefðir þú gengið á vegi Guðs, hefðir þú vissulega búið í friði að eilífu.
Lær, hvar spekin er, hvar styrkurinn er, hvar skilningurinn er, að þú megir og vita, hvar langir lífdagar og líf er, hvar ljós augnanna og friðurinn er.
Hver hefur fundið stað hennar? Og hver hefur gengið inn í fjársjóðu hennar?
Hvar eru höfðingjar þjóðanna og þeir, sem drottna yfir dýrunum, sem á jörðunni eru,
sem sér til skemmtunar hafa fugla loftsins,
sem safna silfri og gulli, sem menn treysta á, og enginn endir er á öflun þeirra? Þeir, sem í silfri vinna og áhyggjufullir eru, og verk þeirra eru órannsakanleg —
þeir eru burt sneiddir og niður farnir til heljar, og aðrir eru upp risnir í þeirra stað.
Ungir menn hafa séð ljósið og búið á jörðunni, en veg þekkingarinnar hafa þeir eigi þekkt,
og eigi hafa þeir skilið stigu hennar, né hafa börn þeirra við henni tekið; hún er fjarri ásjónu þeirra.
Eigi hefur hennar heyrst getið í landi Kanaans, og eigi hefur hún sést í Teman.
Synir Hagar, sem leita þeirrar speki, sem af jörðu er, kaupmenn Merra og Teman og sagnamenn og leitendur hyggni og skilnings — veg spekinnar hafa þeir eigi þekkt, og eigi hafa þeir minnst stiga hennar.
Ísrael, hversu mikið er hús Guðs, og hversu víðfeðmur er staður eignar hans!
Hann er mikill og hefur engan enda; hann er hár og ómælilegur.
Þar voru risarnir, hinir frægu menn, sem voru frá upphafi, miklir vexti, vanir hernaði.
Drottinn valdi eigi þá, og eigi fundu þeir veg þekkingarinnar; fyrir því fórust þeir.
Og af því að þeir höfðu enga speki, fórust þeir fyrir heimsku sína.
Hver hefur upp stigið til himins og tekið hana og leitt hana ofan úr skýjunum?
Hver hefur farið yfir hafið og fundið hana og flutt hana fram yfir valið gull?
Enginn er sá, er megnar að þekkja vegu hennar né rannsaka stigu hennar;
en sá, sem alla hluti þekkir, þekkir hana og hefur fundið hana með skilningi sínum — hann sem bjó jörðina að eilífu og fyllti hana fénaði og ferfættum dýrum,
hann sem sendir út ljósið, og það fer; og hefur kallað það, og það hlýðir honum með skjálfta.
Og stjörnurnar hafa lýst á varðstöðum sínum og fagnað;
þær voru kallaðar, og þær sögðu: „Hér erum vér“; og með glaðværð hafa þær skinið honum, sem þær gjörði.
Þessi er Guð vor, og enginn annar mun til hans jafnaður verða.
Hann fann allan veg þekkingarinnar og gaf hann Jakob, þjóni sínum, og Ísrael, sínum elskaða.
Eftir þetta sást hann á jörðunni og umgekkst mennina.