Þetta er bók boðorða Guðs og lögmálið, sem varir að eilífu: allir þeir, sem það halda, munu til lífsins koma, en þeir, sem það hafa yfirgefið, til dauðans.
Snú aftur, Jakob, og tak við því; gakk á veginum við ljóma þess, í nærveru ljóss þess.
Gef eigi öðrum heiður þinn né tign þína framandi þjóð.
Sælir erum vér, Ísrael, því að það, sem Guði er þóknanlegt, er oss kunngjört.
Ver hughraustur, lýður Guðs, minnismerki Ísraels.
Þér hafið verið seldir heiðingjunum, eigi yður til eyðingar, heldur af því að þér reittuð Guð til reiði, eruð þér ofurseldir mótstöðumönnum yðar.
Því að þér hafið reitt til reiði þann, sem yður gjörði, hinn eilífa Guð, með því að færa illum öndum fórnir, en eigi Guði.
Því að þér hafið gleymt Guði, sem yður upp fóstraði, og þér hafið hryggt Jerúsalem, sem yður nærði.
Því að hún sá reiði Guðs koma yfir yður, og hún sagði: „Ljáið eyra, allir þér sem búið nálægt Síon, því að Guð hefur leitt yfir mig mikinn harm.
Því að eg hef séð herleiðingu lýðs míns, sona minna og dætra minna, sem hinn eilífi hefur yfir þau leitt.
Því að eg fóstraði þau með gleði, en eg sendi þau burt með gráti og harmi.
Lát engan mann fagna yfir mér, ekkjunni og hinni auðu; eg er yfirgefin af mörgum sakir synda barna minna, af því að þau viku frá lögmáli Guðs.
Og þau hafa eigi þekkt réttlætisdóma hans né gengið á vegum boðorða Guðs, og eigi hafa þau gengið inn um stigu sannleika hans og réttlætis.
Lát þá, sem búa umhverfis Síon, koma og minnast herleiðingar sona minna og dætra, sem hinn eilífi hefur yfir þau leitt.
Því að hann hefur leitt yfir þau þjóð langt að, óguðlega þjóð og framandi tungu,
sem hvorki hefur virt hinn aldraða né aumkast yfir börn, og þeir hafa burt flutt hina elskuðu ekkjunnar og skilið mig eftir alveg eina, barnlausa.
En hvað mér viðvíkur, hvaða hjálp get eg yður veitt?
En hann, sem leitt hefur ilt yfir yður, hann mun frelsa yður úr höndum óvina yðar.
Farið leiðar yðar, börn mín, farið leiðar yðar, því að eg er skilin eftir ein.
Eg hef lagt af mér friðarskikkjuna og klæðst hærusekk bænarinnar, og eg mun hrópa til hins hæsta um daga mína.
Verið hughraust, börn mín, hrópið til Drottins, og hann mun frelsa yður úr hendi höfðingjanna, óvina yðar.
Því að von mín er á hinum eilífa, að hann muni frelsa yður; og gleði er yfir mig komin frá hinum heilaga, sakir miskunnarinnar, sem yður mun koma frá vorum eilífa frelsara.
Því að eg sendi yður burt með harmi og gráti, en Drottinn mun leiða yður aftur til mín með gleði og fögnuði að eilífu.
Því að eins og nágrannar Síonar hafa nú séð herleiðingu yðar frá Guði, svo munu þeir og skjótt sjá frelsun yðar frá Guði, sem yfir yður mun koma með miklum heiðri og eilífri dýrð.
Börn mín, þolið þolinmóð reiðina, sem yfir yður er komin; því að óvinur þinn hefur ofsótt þig, en þú munt skjótt sjá eyðing hans og stíga upp á háls honum.
Mínir viðkvæmu hafa gengið torfæra vegu, því að þeir voru burt teknir sem hjörð, er óvinirnir gjörðu að herfangi.
Verið hughraust, börn mín, og hrópið til Drottins; því að yðar mun minnst verða af þeim, sem yður burt leiddi.
Því að eins og það var hugur yðar að villast frá Guði, svo skuluð þér, er þér snúið aftur, leita hans tíu sinnum meir.
Því að hann, sem leitt hefur ilt yfir yður, mun aftur leiða yfir yður eilífa gleði með frelsun yðar.
Ver hughraust, Jerúsalem, því að hann áminnir þig, sem nefndi þig.
Hinir óguðlegu, sem hafa þjáð þig, munu farast, og þeir, sem fögnuðu yfir falli þínu, munu refsaðir verða.
Borgirnar, sem börn þín hafa þjónað, munu refsaðar verða, og sú, sem tók við sonum þínum.
Því að eins og hún fagnaði yfir falli þínu og gladdist yfir hrapi þínu, svo mun hún hryggjast yfir sinni eigin auðn.
Og gleði fjölda hennar mun burt sneidd verða, og fögnuður hennar mun til harms snúast.
Því að eldur mun yfir hana koma frá hinum eilífa, langvinnur; og hún mun byggð verða illum öndum um langan tíma.
Lít í kringum þig, Jerúsalem, í austur, og sjá gleðina, sem þér kemur frá Guði.
Því að sjá, börn þín koma, sem þú sendir burt tvístruð; þau koma saman söfnuð frá austri alt til vesturs, að orði hins heilaga, fagnandi yfir heiðri Guðs.