Hvenær á að kalla til prest þegar einhver er að deyja?
Sem fyrst. Ef andlát er yfirvofandi á ekki að bíða með að hafa samband við prest. Smurning sjúkra er heldur ekki aðeins fyrir þá sem eru að deyja: hún er fyrir hvern þann sem er alvarlega veikur, fyrir aldraða sem eru orðnir hrumir og fyrir þann sem á stóra aðgerð fyrir höndum.
Í yfirlestri
Sakramentin fyrir andlát
Æskilegt er að allir kaþólskir menn meðtaki sakramentin fyrir andlát, og smurning sjúkra og deyjandi er afar mikilvæg í kaþólskri trú. Presturinn ber olíu á enni og hendur sjúklingsins. Í lýsingu sakramentanna sjö segir að í sakramenti sjúkra fái sjúkir von og styrk.
Í smurningunni leitar sjúklingurinn heilsu á ný, eða styrks til að mæta þjáningunni og því sem verða vill. Hún er því ekki merki um að öll von sé úti heldur bæn um styrk, hvernig sem fer.
Ekki aðeins síðasta smurningin
Sakramentið var lengi kallað síðasta smurningin, og margir halda enn að það sé eingöngu fyrir þá sem eru að deyja. Svo er ekki. Það má líka taka á móti því oftar en einu sinni, til dæmis ef veikindi versna.
Þess vegna er ekki ástæða til að bíða eftir síðustu stundinni. Sá sem er alvarlega veikur getur beðið um smurningu meðan hann er enn með fullri meðvitund og getur sjálfur tekið þátt. Aldraður maður sem er orðinn hrumur getur líka beðið um hana, þótt enginn einn sjúkdómur sé ástæðan.
Hvernig prestur er kallaður
Hringdu í sóknarprestinn. Ef ástandið er alvarlegt skaltu segja það strax. Prestar koma á sjúkrahús og heimili, og þeir vilja frekar vera kallaðir fyrr en seinna.
Símanúmer sóknanna eru í Krans. Það er ekki ónæði að hringja: að koma til sjúkra og deyjandi er hluti af starfi prestsins, og aðstandandi getur beðið um prest fyrir hönd þess sem getur það ekki sjálfur.
Fyrir þá sem standa hjá
Oft nálgast dauðinn hægt og hægt er að búa sig undir hann, en stundum andast menn skyndilega. Fyrir ættingja og vini er alltaf sárt að kveðja. Á þeim tíma finnur fólk huggun í samúð annarra og í þeirri fullvissu að dauðinn er ekki endir alls.
Sá sem situr hjá deyjandi manni þarf ekki að kunna neitt sérstakt. Að vera nærri, halda í hönd hans og fara með stutta bæn er nóg meðan beðið er eftir prestinum.
Í Krans er bæn fyrir þeim sem eru veikir og þeim sem annast þá, bæn um lækningu, þrek og nærveru Guðs í sjúkdómi. Hana má biðja við sjúkrabeð, ein eða með öðrum, meðan beðið er eftir prestinum. Að vitja sjúkra er líka eitt hinna sjö líkamlegu miskunnarverka.
Eftir andlátið veita sóknarprestar líka upplýsingar um útför og greftrun, og um bænir fyrir hinum látna.