Tollheimtumenn og bersyndugir menn sóttu að Jesú til að hlýða á hann. Farísearnir og fræðimennirnir mögluðu yfir því og sögðu sín á milli að þessi maður tæki að sér bersynduga og borðaði með þeim.

Við þá talaði hann þessa líkingu.

Setjum svo að einhver þeirra ætti hundrað sauði og týndi einum. Myndi hann þá ekki skilja hina níutíu og níu eftir í óbyggðinni og fara að leita þess sem týndur var, þangað til hann fyndi hann?

Og þegar hann hefði fundið hann legði hann hann glaður á herðar sér.

Þegar hann kæmi heim kallaði hann saman vini sína og nágranna og bæði þá að samgleðjast sér, því að hann hefði fundið sauðinn sem týndur var.

Þannig, sagði Jesús þeim, verður meiri gleði á himnum yfir einum syndara sem gerir iðrun en yfir níutíu og níu réttlátum sem þurfa hennar ekki við.