Jósúa sendi tvo menn leynilega frá Sittím til að skoða landið og Jeríkó. Þeir komu inn í borgina og tóku sér gistingu hjá konu sem hét Rahab og var portkona. Hús hennar var byggt upp við borgarmúrinn.

Um kvöldið barst konunginum í Jeríkó njósn af þeim, og hann sendi Rahab boð um að selja mennina fram. Hún var þá þegar búin að fela þá uppi á þakinu, undir hörjurtarleggjum sem þar lágu breiddir. Hún sagði sendimönnunum að menn hefðu vissulega komið til hennar en hún vissi ekki hvaðan, og að þeir hefðu farið út áður en loka skyldi hliðinu. Leitin hélt niður að vöðunum á Jórdan, og hliðinu var lokað á eftir henni.

Áður en gestirnir gengu til hvílu fór hún upp til þeirra. Hún sagði þeim að hún vissi hvernig færi: Drottinn hefði gefið þeim landið, fréttin af Rauðahafinu hefði borist alla leið hingað og enginn hugur væri eftir í nokkurum manni. Svo bað hún þá að sverja sér að faðir hennar og móðir, bræður hennar og systur og allt þeirra fólk fengi að halda lífi. Mennirnir gengust við því og lögðu sitt eigið líf að veði.

Hún lét þá síga niður í festi út um gluggann og sagði þeim að leynast í fjöllunum í þrjá daga meðan leitað væri. Þeir settu henni tvö skilyrði: hún skyldi binda rauðu festina í þennan sama glugga, og safna öllu sínu fólki inn til sín. Gengi einhver út fyrir dyrnar bæri hann sjálfur ábyrgð á því sem yrði. Hún sagði já, lét þá fara og batt festina í gluggann.

Þeir földu sig í fjöllunum þrjá daga, komu svo aftur yfir ána til Jósúa og sögðu honum að landið væri allt gefið í hendur þeirra.

Þegar borgin féll sagði Jósúa við mennina tvo að fara inn í hús konunnar og leiða hana út með öllu sem henni heyrði, eins og þeir höfðu svarið henni. Þeir gerðu það og settu ætt hennar fyrir utan herbúðirnar.

Jósúa gaf Rahab líf og öllu hennar fólki, og hún bjó meðal Ísraels með niðjum sínum fram á þennan dag, af því að hún hafði skotið skjólshúsi yfir mennina sem hann gerði út til að kanna Jeríkó.