Þremur dögum síðar stóð brúðkaup í Kana í Galíleu. Móðir Jesú var þar, og honum sjálfum og lærisveinunum hafði líka verið boðið.

Þegar vín þraut sagði móðir hans við hann að þau hefðu ekkert vín. Hann svaraði henni að spyrja hvað þetta kæmi honum við og sagði að sín stund væri ekki enn komin.

Hún sagði þá við þjónana að þeir skyldu gera hvað sem hann segði þeim.

Þarna stóðu sex vatnsker úr steini, sett fram vegna hreinsunarsiða Gyðinga; hvert þeirra tók tvo eða þrjá mæla.

Jesús bað þjónana að fylla kerin vatni, og þeir fylltu þau á barma. Svo sagði hann þeim að ausa upp og færa veislustjóranum, og þeir gerðu það.

Veislustjórinn bergði á vatninu sem orðið var að víni. Hann vissi ekki hvaðan það kom, en þjónarnir sem höfðu ausið því vissu það. Hann kallaði á brúðgumann og sagði honum að allir beri fyrst fram góða vínið og hið lakara þegar gestir séu orðnir ölvaðir — en hann hefði geymt það góða þangað til nú.

Þessa byrjun tákna sinna gerði Jesús í Kana í Galíleu. Þar opinberaði hann dýrð sína, og lærisveinarnir trúðu á hann.