Gídeon

Dóm 6-7

Gídeon

Reyfið, þrjú hundruð menn og brotnar krúsir.

Gustave Doré, 1866

Midíanítar höfðu kúgað Ísrael árum saman. Gídeon var að þreskja hveiti niðri í vínþröng til að fela það fyrir þeim þegar engill Drottins settist undir eikina hjá honum og heilsaði honum sem hraustri hetju.

Gídeon svaraði með spurningu: væri Drottinn með þeim, hvers vegna hefði þá allt þetta gengið yfir þá, og hvar væru þau dásemdarverk sem feður þeirra sögðu frá. Honum var sagt að fara af stað í þeim styrk sem hann hefði. Hann taldi sig minnstan í ætt sinni og ætt sína aumasta í Manasse, og bað um tákn. Hann bar fram kjöt og ósýrðar kökur, og engillinn snart þær með stafsenda sínum, svo að eldur kom upp úr klettinum og eyddi þeim.

Um nóttina braut hann Baals-altari föður síns og hjó upp staurinn sem hjá því stóð. Hann gerði það í myrkri af því að hann þorði það ekki að degi til. Morguninn eftir vildu borgarmenn taka hann af lífi, en faðir hans spurði á móti hvort þeir ætluðu nú að sækja mál fyrir Baal: væri hann guð gæti hann sótt það sjálfur.

Áður en Gídeon lagði af stað lagði hann ullarreyfi út á láfann og bað um að dögg félli á reyfið eitt en jörðin yrði þurr. Svo varð, og hann vatt fulla skál af vatni úr því. Hann bað afsökunar á því að spyrja aftur og bað um hið gagnstæða næstu nótt, reyfið þurrt og jörðina vota. Það varð líka.

Þá sagði Drottinn að liðið væri of margt, því að annars gæti Ísrael sagt að eigin hönd hefði frelsað hann. Hver sem var hræddur mátti snúa heim, og tuttugu og tvær þúsundir fóru. Tíu þúsund urðu eftir, og það var enn of margt. Gídeon leiddi þá niður að vatninu. Þeir sem löptu vatnið voru þrjú hundruð; hinir krupu á kné til að drekka og voru sendir heim.

Um nóttina skipti hann þrjú hundruð mönnum í þrjá flokka og fékk hverjum lúður og tóma krús með blys inni í. Þeir umkringdu herbúðirnar, þeyttu lúðrana og brutu krúsirnar, héldu blysunum í vinstri hendi og lúðrunum í hægri og æptu. Svo stóðu þeir kyrrir, hver á sínum stað.

Í herbúðunum varð uppnám og herinn tók á rás. Ísraelsmenn veittu honum eftirför. Tveir höfðingjar Midíaníta, Óreb og Seeb, voru teknir höndum og drepnir, og höfuð þeirra voru færð Gídeon hinum megin Jórdanar.

Hvenær gerðist þetta?Landnámið og dómararnir · um 1200–1050 f.Kr.
Lestu söguna í BiblíunniDómarabók 6-7

Sögur sem þú tendrar birtast í Vistað.

Þetta eru endursagnir á okkar eigin orðum, ekki texti Biblíunnar. Tilvísunin neðst leiðir þig í ritninguna sjálfa.

Í yfirlestri