Jesús kom með lærisveinunum í garð sem heitir Getsemane og bað þá að setjast þar meðan hann gengi frá til að biðjast fyrir.

Með sér tók hann Pétur og synina tvo Sebedeusar, og tók að hryggjast og titra. Hann sagði þeim að sál sín væri sárhrygg allt til dauða, og bað þá að bíða þar og vaka með sér.

Hann gekk lítið eitt lengra, féll fram á ásjónu sína og bað. Hann ávarpaði föður sinn og bað um að þessi bikar færi fram hjá sér ef það væri mögulegt — þó ekki eins og hann sjálfur vildi, heldur eins og faðirinn vildi.

Hann kom aftur til lærisveinanna og fann þá sofandi. Hann spurði Pétur hvort þeir hefðu ekki getað vakað með sér eina stund, og bað þá að vaka og biðja svo að þeir féllu ekki í freistni: andinn væri reiðubúinn en holdið er veikt.

Í annað sinn gekk hann burt og bað, og bað þess að ef bikarinn gæti ekki farið fram hjá án þess að hann drykki hann, þá yrði vilji föðurins.

Hann kom aftur og fann þá sofandi á ný, því að svefnþunginn hafði yfirbugað þá.

Þá yfirgaf hann þá og fór enn á burt og bað í þriðja sinn með sömu orðum.

Loks kom hann til þeirra og sagði þeim að sofa nú og hvílast: stundin væri komin, og Mannssonurinn yrði framseldur í hendur syndurum. Svo bað hann þá að standa upp og fara — sá sem sviki hann væri í nánd.