Ísraelsmenn lögðu upp frá Hórfjalli og tóku stefnuna í átt að Rauðahafinu til þess að komast kringum Edómland. Á þeirri leið féll fólkinu hugur.

Það talaði gegn Guði og gegn Móse og spurði hví þeir hefðu leitt það burt úr Egyptalandi til að deyja í eyðimörkinni, þar sem hvorki væri brauð né vatn, og sagðist orðið leitt á þessu léttmeti.

Þá komu eitraðir höggormar meðal fólksins. Þeir bitu það, og margt manna dó af Ísrael.

Fólkið gekk til Móse og sagðist hafa syndgað með því að tala gegn Drottni og gegn honum, og bað hann að biðja um að ormarnir yrðu teknir burt. Móse bað fyrir því.

Drottinn sagði honum að gera sér eiturorm og setja hann á stöng, og að hver sá sem bitinn væri skyldi halda lífi ef hann liti á hann.

Móse gerði þá höggorm af eiri og setti hann upp á stöng, og eftir það hélt sá lífi sem leit á eirorminn þegar höggormur hafði bitið hann.