Á sjötta mánuði var engillinn Gabríel sendur af Guði til bæjarins Nasaret í Galíleu.

Hann var sendur til meyjar sem hét María og var heitkona manns af ætt Davíðs, Jósefs að nafni.

Engillinn kom inn til hennar og heilsaði henni sem þeirri sem væri full náðar, og sagði að Drottinn væri með henni. Hún skelfdist við orðin og hugleiddi hvers konar kveðja þetta væri.

Þá bað engillinn hana að óttast ekki, því að hún hefði fundið náð hjá Guði. Hún myndi verða þunguð og fæða son, og hann skyldi heita Jesús.

Hann yrði mikill og kallaður sonur hins hæsta, og Guð myndi gefa honum hásæti Davíðs föður hans. Hann myndi ríkja yfir húsi Jakobs að eilífu, og á því ríki yrði enginn endir.

María spurði hvernig þetta mætti verða, þar sem hún hefði ekki karlmann kennt.

Engillinn svaraði að hinn Heilagi Andi myndi koma yfir hana og kraftur hins hæsta skyggja á hana, og að þess vegna myndi það sem fæddist kallast heilagt, sonur Guðs. Hann sagði henni líka frá Elísabet frændkonu hennar, sem kölluð hafði verið óbyrja og gengi nú með son í elli sinni á sjötta mánuði — því að ekkert orð frá Guði væri ómáttugt.

Þá sagði María að hún væri ambátt Drottins og að henni skyldi verða eftir orði hans. Og engillinn fór burt frá henni.