Balak Móabskonungur hafði sent höfðingja sína til Bíleams til að fá hann til að leggja bölvun á Ísrael. Bíleam reis snemma morguns, lagði á ösnu sína og hélt af stað með þeim, og tveir sveinar hans fylgdu honum.

Guði mislíkaði förin, og engill Drottins stóð á veginum fyrir honum með brugðið sverð. Bíleam sá hann ekki. Asnan sá hann, vék af veginum og fór út á grundina, og Bíleam barði hana til að koma henni aftur á götuna.

Engillinn gekk þá fram í þröngt sund milli víngarða, þar sem grjótgarður var á báðar hliðar. Asnan þrengdi sér upp að garðinum, og fótur Bíleams varð á milli. Hann barði hana aftur.

Í þriðja sinn nam engillinn staðar í einstigi þar sem hvergi varð vikið, hvorki til hægri né vinstri. Þá lagðist asnan niður undir Bíleam, og hann reiddist og barði hana með stafnum.

Þá lauk Drottinn upp munni ösnunnar. Hún spurði hvað hún hefði gert honum, fyrst hann hefði barið hana þrisvar. Bíleam svaraði að hún hefði dregið dár að honum, og sagðist mundu drepa hana á stundinni ef hann hefði sverð í hendi. Asnan spurði á móti hvort hún væri ekki asnan hans, sem hann hefði riðið alla sína ævi, og hvort hún væri vön að gera honum þetta. Hann sagði nei.

Þá lauk Drottinn upp augum Bíleams, og hann sá engilinn standa á veginum með sverðið brugðið. Hann laut honum og féll fram.

Engillinn spurði hví hann hefði barið ösnuna þrisvar sinnum, og sagðist sjálfur hafa komið til að standa fyrir honum, því förin væri háskaleg í sínum augum. Asnan hefði séð hann og vikið þrisvar úr vegi; hefði hún ekki vikið væri Bíleam þegar dauður en hún lifandi. Bíleam sagðist hafa syndgað, því hann hefði ekki vitað að engillinn stæði fyrir honum á veginum, og bauðst til að snúa við ef förin mislíkaði.

Engillinn sagði honum að fara með mönnunum, en tala ekkert annað en það sem sér yrði sagt. Bíleam fór áfram með höfðingjum Balaks.