Þá munu hinir réttlátu standa með mikilli staðfestu gegn þeim, sem þjáð hafa þá og tekið burt erfiði þeirra.
Er þeir sjá það, munu þeir hrelldir verða af hræðilegum ótta og undrast, hversu skyndilega hin óvænta frelsun þeirra kom.
Og þeir munu segja með sjálfum sér, iðrandi og stynjandi af angist andans: „Þetta eru þeir, sem vér höfðum eitt sinn að háði og að spottkvæði.
Vér heimskingjar töldum líf þeirra brjálæði og endalok þeirra heiðurslaus.
Sjá, hvernig þeir eru taldir meðal barna Guðs og hlutskipti þeirra er meðal hinna heilögu.
Fyrir því höfum vér villst af vegi sannleikans, og ljós réttlætisins hefur eigi lýst oss, og sól skilningsins hefur eigi upp runnið yfir oss.
Vér þreyttum oss á vegi ranglætis og glötunar og gengum um torfærar leiðir, en veg Drottins höfum vér eigi þekkt.
Hvað hefur drambið oss gagnað? Eða hvaða ávinning hefur oss fært hrósið af auðæfum?
Alt þetta er liðið hjá sem skuggi og sem hraðboði, er hleypur áfram,
og sem skip, er fer um öldurnar, en er það er hjá liðið, finnst engin slóð þess né gata kjalar þess í vötnunum;
eða eins og þegar fugl flýgur um loftið, og ekkert merki finnst um ferð hans, heldur aðeins hljóð vængjanna, sem berja hið létta loft og kljúfa það með afli flugsins; hún hreyfði vængi sína og hefur í gegn flogið, og ekkert merki finnst eftir um veg hennar;
eða eins og þegar ör er skotin að marki, þá kemur hið sundraða loft þegar saman aftur, svo að leið hennar er eigi kunn.
Svo hættum og vér, jafnskjótt sem vér vorum fæddir, að vera til, og höfum ekkert merki dyggðar getað sýnt, heldur erum vér upp etnir í illsku vorri.“
Þvílíkt sögðu syndararnir í helju.
Því að von hins óguðlega er sem ryk, sem burt fýkur fyrir vindinum, og sem þunn froða, sem stormurinn tvístrar, og sem reykur, sem vindurinn dreifir, og sem minning gests, er staðnæmist einn dag og fer hjá.
En hinir réttlátu munu lifa að eilífu, og laun þeirra eru hjá Drottni, og umhyggja fyrir þeim hjá hinum hæsta.
Fyrir því munu þeir hljóta ríki dýrðarinnar og fagra kórónu af hendi Drottins, því að með hægri hendi sinni mun hann hylja þá og með sínum heilaga armi mun hann verja þá.
Og vandlæting hans mun taka herklæði, og hann mun vopna sköpunina til hefndar á óvinum sínum.
Hann mun íklæðast réttlæti sem brynju og taka sannan dóm í stað hjálms.
Hann mun taka jafnaðinn sem óvinnandi skjöld
og hvessa harða reiði sína sem spjót, og allur heimurinn mun berjast með honum gegn hinum óvitru.
Þá munu eldingaskeyti fara beint úr skýjunum, sem af vel bentum boga, þau munu skotin verða og fljúga að markinu.
Og þykk hagl mun kastað verða yfir þá af reiðinni, sem steinum varpar; sjávarvatnið mun geisa gegn þeim, og fljótin munu saman renna með hræðilegum hætti.
Voldugur vindur mun rísa gegn þeim, og sem hvirfilbylur mun hann sundra þeim; og ranglæti þeirra mun gjöra alla jörðina að eyðimörk, og illskan mun kollvarpa hásætum hinna voldugu.