Ó hversu fögur er hin skírlífa kynslóð með dýrð, því að minning hennar er ódauðleg, af því að hún er þekkt bæði hjá Guði og hjá mönnum.
Þegar hún er nálæg, líkja menn eftir henni, og þeir þrá hana, þegar hún hefur sig burt dregið; og hún fer með sigri krýnd að eilífu og vinnur laun óflekkaðra bardaga.
En hinn margfaldi ungviði hinna óguðlegu mun eigi þrífast, og óskilgetnir kvistir munu eigi festa djúpa rót né neinn fastan grundvöll.
Og þótt þeir blómgist í greinum um stund, munu þeir, þar sem þeir standa eigi fastir, skekjast af vindi, og fyrir ofurafli vindanna munu þeir upprættir verða.
Því að greinarnar munu brotna, þar eð þær eru eigi fullgjörðar, og ávextir þeirra munu gagnslausir verða og súrir til átu og til einskis hæfir.
Því að börnin, sem fæðast af ólöglegum beðum, eru vitni um illsku gegn foreldrum sínum við dóm þeirra.
En hinn réttláti maður, þótt dauðinn komi honum að óvörum, mun í hvíld vera.
Því að heiðvirð elli er eigi sú, sem löng er að árum, né talin eftir fjölda ára, heldur er skilningur mannsins grá hár,
og flekklaust líferni er elli.
Hann þóknaðist Guði og var elskaður, og meðan hann bjó meðal syndara, var hann burt numinn.
Hann var burt tekinn, svo að illskan breytti eigi skilningi hans eða svik tældu sál hans.
Því að töfrar hégómans myrkva góða hluti, og reik girndarinnar kollvarpar saklausum huga.
Fullkominn orðinn á skammri stundu fullnaði hann langan tíma,
því að sál hans þóknaðist Guði; fyrir því flýtti hann sér að leiða hann burt úr miðju ranglætinu. En lýðurinn sér þetta og skilur eigi né leggur slíkt í hjörtu sér,
að náð Guðs og miskunn hans er með heilögum hans og að hann gefur gaum að sínum útvöldu.
En hinn réttláti, sem dáinn er, dæmir hina óguðlegu, sem lifa, og æska, sem skjótt er á enda, hið langa líf hinna ranglátu.
Því að þeir munu sjá endalok hins vitra manns og eigi skilja, hvað Guð hafi honum ætlað og hví Drottinn hafi sett hann í öruggan stað.
Þeir munu sjá hann og fyrirlíta hann, en Drottinn mun hlæja að þeim.
Og eftir þetta munu þeir falla án heiðurs og verða að háði meðal hinna dánu að eilífu; því að hann mun sprengja þá uppblásna og mállausa og hrista þá frá grunni, og þeir munu gjörsamlega í eyði lagðir verða; þeir munu í harmi vera, og minning þeirra mun farast.
Þeir munu koma með ótta við hugsunina um syndir sínar, og misgjörðir þeirra munu standa gegn þeim til að sanna á þá sök.