Því að þeir hafa sagt, er þeir hugsuðu með sjálfum sér, en eigi rétt: „Skammur er tími lífs vors og mæðusamur, og eigi er bót við endalokum mannsins, og enginn maður hefur vitanlega aftur snúið frá heljar heimi.
Því að vér erum fæddir af engu, og eftir þetta munum vér vera sem hefðum vér aldrei verið til; því að andardráttur í nösum vorum er reykur, og orðið neisti, sem hrærir hjarta vort.
Og þegar hann er slokknaður, mun líkami vor verða að ösku og andi vor dreifast sem mjúkt loft, og líf vort mun líða hjá sem slóð skýs og tvístrast sem þoka, sem hrakin er af geislum sólarinnar og yfirbuguð af hita hennar.
Og nafn vort mun með tímanum gleymast, og enginn maður mun minnast verka vorra.
Því að tími vor er sem skuggi, er líður hjá, og eigi verður aftur snúið frá endalokum vorum, því að þau eru fast innsigluð, og enginn maður snýr aftur.
Komið því og njótum þeirra gæða, sem fyrir hendi eru, og notum sköpunina í skyndi sem í æsku.
Fyllum oss dýru víni og smyrslum, og lát blóma tímans eigi fram hjá oss líða.
Krýnum oss rósum, áður en þær visna; lát ekkert engi undan ganga svalli voru.
Lát engan af oss fara á mis við sinn hlut í munaði; skiljum alls staðar eftir merki gleðinnar, því að þetta er vor hlutur og þetta vort hlutskipti.
Kúgum hinn fátæka réttláta mann og hlífum eigi ekkjunni né heiðrum hin fornu grá hár öldungsins.
En lát styrk vorn vera lögmál réttlætisins, því að það, sem veikt er, reynist einskis vert.
Sitjum því um hinn réttláta, því að hann er oss eigi að skapi, og hann er andstæður verkum vorum og ávítar oss fyrir brot á lögmálinu og segir upp á oss syndir lífernis vors.
Hann hrósar sér af því, að hann hafi þekking á Guði, og kallar sjálfan sig son Guðs.
Hann er orðinn dómari hugsana vorra.
Hann er oss þungbær, jafnvel að líta á, því að líf hans er ólíkt lífi annarra manna, og vegir hans eru mjög frábrugðnir.
Vér erum af honum taldir sem hégómamenn, og hann heldur sér frá vegum vorum sem frá saurugleik, og hann tekur endalok hinna réttlátu fram yfir og hrósar sér af því, að hann eigi Guð að föður.
Sjáum þá, hvort orð hans séu sönn, og reynum, hvað honum muni henda, og vér munum vita, hver endalok hans verða.
Því að ef hann er hinn sanni sonur Guðs, þá mun hann verja hann og frelsa hann úr höndum óvina hans.
Reynum hann með svívirðingum og kvölum, að vér megum þekkja hógværð hans og prófa þolinmæði hans.
Dæmum hann til hinnar smánarlegustu dauðdaga, því að eftir orðum hans mun til hans tekið verða.“
Þetta hugsuðu þeir og villtust, því að þeirra eigin illska blindaði þá.
Og þeir þekktu eigi leyndardóma Guðs, né vonuðu á laun réttlætisins, né mátu heiður heilagra sálna.
Því að Guð skapaði manninn óforgengilegan og gjörði hann að mynd sinnar eigin líkingar.
En sakir öfundar djöfulsins kom dauðinn í heiminn,
og þeir fylgja honum, sem eru hans megin.