Festingin í hæðum er fegurð hans, fegurð himinsins með dýrlegri sýn sinni.
Sólin, þegar hún birtist og kunngjörir sig við uppkomu sína — undursamlegt verkfæri, verk hins hæsta.
Um miðjan dag brennir hún jörðina, og hver fær staðist brennandi hita hennar? Sem sá, er ofn gætir í hitaverkum,
brennir sólin fjöllin þrefalt meir, blæs út eldgufum og blindar augun með geislum sínum.
Mikill er Drottinn, sem hana gjörði, og að orðum hans hraðar hún ferð sinni.
Og tunglið er á öllum sínum tímum til að marka tíðir og sem tákn heimsins.
Af tunglinu er tákn hátíðisdagsins, ljós, sem dvín eftir fyllingu sína.
Mánuðurinn er kenndur við nafn þess, og það vex undursamlega til fyllingar sinnar,
hertæki hinna hæstu hersveita, sem skín dýrlega á festingu himinsins.
Dýrð stjarnanna er fegurð himinsins; Drottinn lýsir heiminn úr hæðum.
Að orðum hins heilaga munu þær standa í dómi og aldrei bregðast á verði sínum.
Lít á regnbogann og blessa þann, sem hann gjörði; hann er mjög fagur í ljóma sínum.
Hann umlykur himininn með hring dýrðar sinnar; hendur hins hæsta hafa hann þanið.
Að boði sínu lætur hann snjóinn falla í skyndi og sendir skjótt út eldingar dóms síns.
Fyrir þetta eru forðabúrin opnuð, og skýin fljúga út sem fuglar.
Með mikilleik sínum hefur hann fest skýin, og haglsteinarnir eru brotnir.
Við sýn hans munu fjöllin skjálfa, og að vilja hans mun sunnanvindurinn blása.
Gnýr þrumu hans mun slá jörðina, svo og norðanstormurinn og hvirfilbylurinn.
Og eins og fuglar, sem á jörðina setjast, tvístrar hann snjónum, og fall hans er sem koma engispretta.
Augað undrast fegurð hvítleika hans, og hjartað verður agndofa við skúr hans.
Hann mun úthella hrími sem salti yfir jörðina, og þegar frýs, verður það sem þistlatoppar.
Kaldur norðanvindur blæs, og vatnið storknar í kristal; á hverri vatnasamsöfnun mun það hvílast og klæða vötnin sem brynju.
Og það mun eyða fjöllunum og brenna eyðimörkina og eyða öllu grænu sem eldur.
Skjót bót við öllu er hröð koma skýs, og dögg, sem því mætir, mun yfirbuga það með hitanum, sem kemur.
Að orði hans lægist vindurinn, og með hugsun sinni sefar hann djúpið, og Drottinn hefur gróðursett eyjar í því.
Lát þá, sem á hafinu sigla, segja frá hættum þess; og er vér heyrum með eyrum vorum, munum vér undrast.
Þar eru mikil og undursamleg verk: margbreytni dýra og alls lifanda og hinar ferlegu skepnur hvalanna.
Fyrir hann er endir ferðar þeirra staðfestur, og að orði hans er öllu skipað.
Vér munum margt segja og þó orð skorta; en niðurstaða orða vorra er þessi: hann er alt.
Hvað megnum vér að gjöra honum til dýrðar? Því að hinn almáttugi sjálfur er ofar öllum verkum sínum.
Drottinn er ógurlegur og afar mikill, og máttur hans er undursamlegur.
Vegsamið Drottin eins mikið og þér nokkru sinni getið, því að hann mun enn langt fram úr því ganga, og tign hans er undursamleg.
Þegar þér blessið Drottin, hefjið hann eins hátt og þér getið, því að hann er ofar öllu lofi.
Þegar þér hefjið hann, leggið fram allan styrk yðar og þreytist eigi, því að þér getið aldrei nógu langt komist.
Hver mun sjá hann og kunngjöra hann? Og hver mun mikilla hann eins og hann er frá upphafi?
Margt er oss hulið, sem meira er en þetta, því að vér höfum aðeins séð fá af verkum hans.
En Drottinn hefur alla hluti gjört, og hinum guðræknu hefur hann speki gefið.