Mikið erfiði er skapað öllum mönnum, og þungt ok hvílir á börnum Adams, frá þeim degi, er þau koma út af móðurkviði, alt til þess dags, er þau eru greftruð í móður allra:
hugsanir þeirra og ótti hjartans, ímyndun þeirra um það, sem koma skal, og dag endaloka þeirra —
frá þeim, sem situr í dýrlegu hásæti, alt til þess, sem niður lægður er í mold og ösku;
frá þeim, sem purpura klæðist og kórónu ber, alt til þess, sem hulinn er grófum líndúk: reiði, öfund, ónæði, óró og ótti dauðans, sífelld reiði og deilur;
og á hvíldartíma sínum á beði sínum breytir nætursvefninn þekking hans.
Lítil og sem engin er hvíld hans, og síðan í svefni sem á degi varðhaldsins.
Hann er hrelldur af sýn hjarta síns, sem hefði hann undan komist á orustudegi. Á stundu öryggis síns reis hann upp og undrast, að enginn ótti er.
Slíkt hendir alt hold, frá manni alt til dýrs; og yfir syndara sjöfalt meir:
enn fremur dauði og blóðsúthelling, deilur og sverð, kúganir, hungur og þrenging og svipur.
Alt þetta er skapað fyrir hina óguðlegu, og þeirra vegna kom flóðið.
Alt, sem af jörðu er, mun til jarðar aftur hverfa, og öll vötn munu til hafsins aftur hverfa.
Allar mútur og öll rangindi munu afmáð verða, en trúfestin mun standa að eilífu.
Auðæfi hinna ranglátu munu þorna upp sem á og líða hjá með gný sem mikil þruma í regni.
Meðan hann opnar hendur sínar, mun hann fagna; en brotamenn munu að lokum tærast upp.
Afkvæmi hinna óguðlegu mun eigi bera margar greinar, og þær gjöra hávaða sem óhreinar rætur á klettatindi.
Illgresið, sem vex yfir hverju vatni og við árbakkann, mun upp rifið verða á undan öllu grasi.
Náðin er sem paradís í blessunum, og miskunnin varir að eilífu.
Líf verkamanns, sem lætur sér nægja það, sem hann á, mun ljúft verða, og í því munt þú fjársjóð finna.
Börn og bygging borgar munu nafni staðfestu veita, en óaðfinnanleg kona mun þeim báðum ofar talin verða.
Vín og hljóðfærasláttur gleðja hjartað, en ást á speki er þeim báðum ofar.
Flautan og harpan gjöra ljúfan hljóm, en ljúf tunga er þeim báðum ofar.
Auga þitt þráir hylli og fegurð, en framar þessu grænir sáðakrar.
Vinur og félagi, sem hittast á réttum tíma — en þeim báðum ofar er kona með manni sínum.
Bræður eru hjálp á tíma þrengingar, en miskunnin mun frelsa framar þeim.
Gull og silfur gjöra fótinn öruggan, en viturt ráð er þeim báðum ofar.
Auðæfi og styrkur hefja upp hjartað, en ofar þessu er ótti Drottins.
Enginn skortur er í ótta Drottins, og eigi þarf hann hjálpar að leita.
Ótti Drottins er sem paradís blessunar, og menn hafa hulið hann framar allri dýrð.
Sonur minn, ver eigi þurfandi um ævi þína, því að betra er að deyja en að líða skort.
Líf þess, sem lítur til borðs annars manns, er eigi talið líf, því að hann nærir sál sína á mat annars manns.
En maður, vel fræddur og kenndur, mun sjálfum sér sjá.
Betl mun sætt vera í munni hins óvitra, en í kviði hans mun eldur brenna.