Sá, sem miskunn sýnir, lánar náunga sínum; og sá, sem sterkari er á hendi, heldur boðorðin.
Lána náunga þínum á tíma þarfar hans, og gjald þú náunga þínum aftur á réttum tíma.
Halt orð þitt og breyt trúlega við hann, og þú munt ávallt finna það, sem þér er nauðsynlegt.
Margir hafa litið á lánað fé sem fundið fé og valdið þeim vandræðum, sem þeim hjálpuðu.
Þar til þeir fá, kyssa þeir hendur lánardrottins, og í loforðum lægja þeir raust sína;
en þegar þeir ættu að endurgjalda, munu þeir biðja um frest og skila leiðinlegum og möglandi orðum og kvarta undan tímanum.
Og geti hann greitt, mun hann setja sig á móti; hann mun naumast greiða helminginn og telja það sem hefði hann fundið það.
En geti hann eigi, mun hann hafa af honum féð og eignast hann að óvini að ástæðulausu,
og hann mun endurgjalda honum með háðungum og formælingum, og í stað heiðurs og velgjörðar mun hann endurgjalda rangindi.
Margir hafa neitað að lána, eigi af illsku, heldur af ótta við að vera sviknir að ástæðulausu.
En ver þó þeim mun örlátari við hinn fátæka, og dragðu eigi að sýna honum miskunn.
Hjálpa hinum fátæka sakir boðorðsins, og send hann eigi tómhentan burt sakir fátæktar hans.
Lát fé þitt fyrir bróður þinn og vin þinn, og fel það eigi undir steini, svo að það glatist.
Legg fjársjóð þinn í boðorð hins hæsta, og það mun færa þér meiri arð en gull.
Byrg ölmusu í hjarta hins fátæka, og hún mun afla þér hjálpar gegn öllu illu.
Betri en skjöldur hins volduga og betri en spjót
mun hún berjast fyrir þig gegn óvini þínum.
Góður maður gengur í ábyrgð fyrir náunga sinn, en sá, sem blygðun hefur glatað, mun láta hann sjálfráðan.
Gleym eigi velgjörð ábyrgðarmanns þíns, því að hann hefur gefið líf sitt fyrir þig.
Syndarinn og hinn óhreini flýja ábyrgðarmann sinn.
Syndari eignar sjálfum sér eigur ábyrgðarmanns síns; og sá, sem vanþakklátur er í huga, mun yfirgefa þann, sem hann frelsaði.
Maður gengur í ábyrgð fyrir náunga sinn; og þegar hann hefur allri blygðun glatað, mun hann yfirgefa hann.
Ill ábyrgð hefur steypt mörgum vel stæðum mönnum og kastað þeim til sem öldu hafsins.
Hún hefur látið volduga menn fara stað úr stað alt um kring, og þeir hafa reikað í framandi löndum.
Syndari, sem brýtur boðorð Drottins, mun falla í illa ábyrgð; og sá, sem margt tekst á hendur, mun undir dóm falla.
Rétt náunga þinn við eftir mætti þínum, og gæt þess, að þú fallir eigi sjálfur.
Hið helsta til lífs mannsins er vatn og brauð og klæði og hús til að hylja blygðun.
Betri er kostur hins fátæka undir borðaþaki en dýrlegar veitingar úti í húsi annars manns.
Lát þér nægja lítið í stað mikils, og þú munt eigi heyra ámæli fyrir að fara á vergang.
Það er aumt líf að fara sem gestur frá húsi til húss, því að þar sem maður er útlendingur, mun hann eigi breyta öruggur né ljúka upp munni sínum.
Hann mun taka á móti og fæða og gefa hinum vanþakkláta að drekka, og þar að auki mun hann heyra beisk orð:
„Far þú, útlendingur, og bú borðið, og gef öðrum að eta það, sem þú hefur í hendi þinni.
Vík fyrir hinni heiðruðu nærveru vina minna, því að eg þarf húss míns við, þar sem bróðir minn á að gista hjá mér.“
Þetta er þungbært skynsömum manni: ámæli um húsrúm og háðung lánardrottins.