Gamla testamentiðSaga
Eftir dauða Akabs brauzt Móab undan Ísrael.
En Ahasja féll ofan um grindurnar á loftsal sínum í Samaríu og varð sjúkur. Þá gjörði hann út sendimenn og sagði við þá: Farið og gangið til frétta við Baal-Sebúb, guðinn í Ekron, hvort eg muni heill verða af þessum sjúkdómi.
En engill Drottins sagði við Elía Tisbíta: Tak þig upp og far á móti sendimönnum konungsins í Samaríu og seg við þá: Það er víst enginn guð til í Ísrael, úr því þér farið til þess að ganga til frétta við Baal-Sebúb, guðinn í Ekron?
Fyrir því segir Drottinn svo: Úr rekkjunni, sem þú nú ert lagstur í, skalt þú ekki rísa, heldur skalt þú deyja. Síðan fór Elía burt.
Og er sendimennirnir komu aftur til konungs, sagði hann við þá: Hví eruð þér komnir aftur?
Þeir svöruðu honum: Maður kom á móti oss og sagði við oss: Farið og snúið aftur heim til konungsins, er yður sendi, og segið við hann: Svo segir Drottinn: Það er víst enginn guð til í Ísrael, úr því þú sendir til þess að leita frétta hjá Baal-Sebúb, guðinum í Ekron. Fyrir því skalt þú eigi rísa úr rekkjunni, sem þú nú ert lagstur í, heldur skalt þú deyja.
Þá mælti hann við þá: Hvernig var sá maður í hátt, sem kom á móti yður og talaði þessi orð við yður?
Þeir svöruðu honum: Hann var í skinnfeldi og gyrður leðurbelti um lendar sér. Þá mælti hann: Það hefir verið Elía frá Tisbe.
Þá sendi hann til hans fimtíumannaforingja og fimtíu menn hans með honum. Fór hann þá upp til hans — en hann sat efst uppi á fjalli — og sagði við hann: Þú guðsmaður! Konungur segir: Kom þú ofan!
En Elía svaraði og sagði við fimtíumannaforingjann: Sé eg guðsmaður, þá falli eldur af himni og eyði þér og þínum fimtíu mönnum. Féll þá eldur af himni og eyddi honum og mönnum hans fimtíu.
Og hann sendi aftur til hans annan fimtíumannaforingja og fimtíu menn hans með honum. Fór hann upp og sagði við hann: Þú guðsmaður, svo segir konungur: Kom sem skjótast ofan!
En Elía svaraði og sagði við þá: Sé eg guðsmaður, þá falli eldur af himni og eyði þér og þínum fimtíu mönnum. Féll þá eldur Guðs af himni og eyddi honum og mönnum hans fimtíu.
Þá sendi hann enn þriðja fimtíumannaforingjann og fimtíu menn hans með honum. Og fimtíumannaforinginn þriðji fór upp, og er hann kom þangað, féll hann á kné fyrir Elía, grátbændi hann og mælti til hans: Þú guðsmaður, þyrm þú lífi mínu og lífi þessara fimtíu þjóna þinna.
Sjá, eldur er fallinn af himni og hefir eytt báðum fyrri fimtíumannaforingjunum og fimtíu mönnum þeirra. En þyrm nú lífi mínu.
Þá sagði engill Drottins við Elía: Far þú ofan með honum og ver óhræddur við hann. Stóð hann þá upp og fór ofan með honum til konungs.
Og hann sagði við hann: Svo segir Drottinn: Af því að þú gjörðir út sendimenn til þess að leita frétta hjá Baal-Sebúb, guðinum í Ekron, — það er víst enginn guð til í Ísrael, er leita megi frétta hjá — þá skalt þú eigi rísa úr rekkjunni, sem þú nú ert lagstur í, heldur skalt þú deyja.
Og hann dó eftir orði Drottins, því er Elía hafði talað, og Jóram bróðir hans tók ríki eftir hann á öðru ríkisári Jórams Jósafatssonar, konungs í Júda, því að hann átti engan son.
En það sem meira er að segja um Ahasja, hvað hann gjörði, það er ritað í árbókum Ísraels-konunga.