En Pétur og Jóhannes gengu upp í helgidóminn um bænastundina, níundu stund.
Og þangað var borinn maður, er haltur var frá móðurlífi, og menn lögðu hann daglega við þær dyr helgidómsins, er nefndar eru hinar fögru, svo að hann bæðist ölmusu af þeim, er inn gengu í helgidóminn.
Er hann sá þá Pétur og Jóhannes ætla að ganga inn í helgidóminn, beiddist hann ölmusu;
en Pétur horfði á hann ásamt Jóhannesi og sagði: Líttu á okkur.
En hann blíndi á þá í þeirri von að fá eitthvað hjá þeim.
En Pétur sagði: Silfur og gull á eg ekki, en það sem eg hefi, það gef eg þér: Í nafni Jesú Krists frá Nazaret, þá gakk þú!
Og hann tók í hægri hönd hans og reisti hann á fætur.
En jafnskjótt urðu fætur hans og öklar styrkir, og hann spratt upp, stóð og gekk, og fór með þeim inn í helgidóminn og gekk um kring og hljóp og lofaði Guð,
og alt fólkið sá hann ganga um kring og lofa Guð.
Og þeir könnuðust við hann, að þetta var maðurinn, sem sat við fögru dyrnar á helgidóminum, til að beiðast ölmusu, og þeir undruðust og furðuðu sig stórlega á því, sem fram við hann hafði komið.
En er hann hélt sér að Pétri og Jóhannesi, flyktist alt fólkið forviða til þeirra í súlnagöngin, sem kend eru við Salómon.
En er Pétur sá það, ávarpaði hann fólkið: Þér Ísraelsmenn, hví furðar yður á þessu? eða hví starið þér á okkur, eins og við hefðum af eigin mætti eða guðhræðslu komið því til leiðar, að hann gengur?
Guð Abrahams og Ísaks og Jakobs, Guð feðra vorra, hefir dýrðlegan gjört þjón sinn Jesúm, sem þér framselduð og afneituðuð frammi fyrir Pílatusi, er hann hafði ályktað að láta hann lausan.
En þér afneituðuð hinum heilaga og réttláta og beiddust að manndrápari yrði gefinn yður;
en líflétuð höfðingja lífsins, sem Guð uppvakti frá dauðum, og að því erum vér vottar.
Og við trúna á nafn hans hefir nafn hans gjört þennan mann, er þér sjáið og þekkið, styrkan, og trúin, sem er fyrir hann, hefir gefið honum þennan albata, fyrir allra yðar augum.
Og nú veit eg, bræður, að þér gjörðuð það af vanþekkingu, eins og höfðingjar yðar;
en Guð lét þannig rætast það, sem hann hafði boðað fyrirfram fyrir munn allra spámannanna, að hans smurði skyldi pínast.
Gjörið því iðrun og snúið yður, að syndir yðar verði afmáðar, til þess að endurlífgunartímar komi frá augliti Drottins,
og hann sendi Krist, sem yður var fyrirhugaður, Jesúm.
Við honum á himininn að taka alt til endurreisnartíma allra hluta, sem Guð hefir talað um fyrir munn sinna heilögu spámanna frá upphafi.
Móse hefir sagt: Spámann mun Drottinn Guð uppvekja yður af bræðrum yðar eins og mig. Hlýðið honum í öllu, er hann talar til yðar.
Og svo mun verða, að sérhver sál, sem ekki hlýðir þessum spámanni, skal gjöreyðast úr lýðnum.
Og allir spámennirnir frá Samúel og þeir sem á eftir komu, svo margir sem talað hafa, þeir boðuðu og þessa daga.
Þér eruð synir spámannanna og sáttmálans, sem Guð gjörði við feður yðar, er hann sagði við Abraham: Og af þínu afkvæmi skulu allar ættkvíslir jarðarinnar blessun hljóta.
Fyrir yður hefir Guð fyrst uppvakið þjón sinn, og hefir sent hann, til þess að blessa yður, með því að hver og einn yðar snúi sér frá illverkum sínum.