Og eg sá dýr stíga upp af hafinu; það hafði tíu horn og sjö höfuð, og á hornum þess voru tíu enni-djásn, og á höfðum þess voru guðlöstunar nöfn.
Og dýrið, sem eg sá, var líkt pardusdýri, og fætur þess voru sem bjarnarfætur, og munnur þess eins og ljónsmunnur, og drekinn gaf því mátt sinn og hásæti sitt og vald mikið.
Og eg sá eitt af höfðum þess, sem væri það sært til ólífis, og banasár þess varð heilt, og öll jörðin fylgdi dýrinu með undrun.
Og þeir tilbáðu drekann, af því að hann hafði gefið dýrinu vald sitt, og þeir tilbáðu dýrið, segjandi: Hver jafnast við dýrið, og hver getur barist við það?
Og því var gefinn munnur, er talaði stóryrði og guðlastanir, og því var vald gefið að starfa í fjörutíu og tvo mánuði.
Og það lauk upp munni sínum til lastmæla gegn Guði, til að lastmæla nafni hans og tjaldbúð hans, þeim sem á himni búa.
Og því var leyft að heyja stríð við hina heilögu og sigra þá, og því var gefið vald yfir sérhverri kynkvísl og lýð og tungu og þjóð.
Og allir þeir sem á jörðinni búa, munu tilbiðja það, hver og einn sá, er eigi á nafn sitt ritað í lífsbók lambsins, er slátrað var frá grundvöllun veraldar.
Ef einhver hefir eyra, þá heyri hann.
Ef einhver herleiðir, skal hann herleiddur verða; ef einhver deyðir með sverði, skal hann með sverði deyddur verða. Hér reynir á þolgæði og trú hinna heilögu.
Og eg sá annað dýr stíga upp af jörðinni, og það hafði tvö horn lík lambshornum, og það talaði eins og dreki.
Og það fer með alt vald fyrra dýrsins, fyrir augsýn þess, og það lætur jörðina og þá, sem á henni búa, tilbiðja fyrra dýrið, hvers banasár varð heilt.
Og það gjörir tákn mikil, svo að það lætur enda eld falla af himni ofan á jörðina í augsýn mannanna.
Og það leiðir afvega þá sem á jörðinni búa, með táknunum, sem því var veitt að gjöra í augsýn dýrsins, og það segir þeim sem á jörðinni búa, að þeir skuli gjöra líkneski dýrinu, sem sárið hefir undan sverðinu og lifði þó.
Og því var veitt að gefa líkneski dýrsins anda, til þess að líkneski dýrsins gæti jafnvel talað, og komið því til leiðar, að allir þeir yrðu deyddir, sem ekki skyldu vilja tilbiðja líkneski dýrsins.
Og það lætur alla smáa og stóra, auðuga og fátæka, og frjálsa og ófrjálsa, setja merki á hægri hönd sér eða á enni sín,
og kemur því til leiðar, að enginn geti keypt eða selt, nema hann hafi merkið, nafn dýrsins, eða tölu nafns þess.
Hér reynir á speki; sá sem skilning hefir, reikni tölu dýrsins, því að tala manns er það, og tala hans er sex hundruð sextíu og sex.