Og mér var fenginn reyrleggur, líkur staf, og sagt var: Rís upp og mæl musteri Guðs og altarið og þá sem þar tilbiðja.
Og láttu forgarðinn, sem er fyrir utan musterið, vera fyrir utan, og mæl hann ekki, því að hann er fenginn þjóðunum, og þær munu fótum troða borgina helgu í fjörutíu og tvo mánuði.
Og vottana mína tvo mun eg láta spá í eitt þúsund tvö hundruð og sextíu daga, sekkjum klædda.
Þetta eru olíuviðirnir tveir og ljósastikurnar tvær, sem standa frammi fyrir drotni jarðarinnar.
Og ef einhver vill granda þeim, gengur eldur út úr munni þeirra, og eyðir óvinum þeirra, og ef einhver skyldi vilja granda þeim, skal hann með þeim hætti deyddur verða.
Þeir hafa valdið til að loka himninum, til þess að eigi rigni regni um spádómsdaga þeirra, og þeir hafa vald yfir vötnunum, að breyta þeim í blóð, og slá jörðina með hvers kyns plágu, svo oft sem þeir vilja.
Og er þeir hafa fullnað vitnisburð sinn, mun dýrið, sem upp stígur úr undirdjúpinu, heyja stríð við þá, og mun sigra þá og deyða þá.
Og lík þeirra liggja á stræti borgarinnar hinnar miklu, sem andlega heitir Sódóma og Egiptaland, þar sem og Drottinn þeirra var krossfestur.
Og menn af lýðum og kynkvíslum og tungum og þjóðum sjá lík þeirra þrjá daga og hálfan, og leyfa ekki að lík þeirra verði lögð í gröf.
Og þeir sem á jörðinni búa, gleðjast yfir þeim og fagna og senda hver öðrum gjafir, því að þessir tveir spámenn kvöldu þá sem á jörðinni búa.
Og eftir dagana þrjá og hálfan fór lífsandi frá Guði í þá, og þeir risu á fætur, og ótti mikill féll yfir þá sem sáu þá.
Og þeir heyrðu rödd mikla af himni, sem sagði við þá: Stígið upp hingað. Og þeir stigu upp til himins í skýinu og óvinir þeirra horfðu á þá.
Og á þeirri stundu varð landskjálfti mikill, og tíundi hluti borgarinnar hrundi, og í landskjálftanum deyddust sjö þúsundir manna, og þeir sem eftir voru urðu óttaslegnir og gáfu Guði himinsins dýrðina.
Veiið hið annað er liðið hjá; sjá, veiið hið þriðja kemur brátt.
Og sjöundi engillinn básúnaði, og heyrðust þá raddir miklar í himninum, er sögðu: Heimsríkið er orðið ríki Drottins vors og hans smurða, og hann mun ríkja um aldir alda.
Og öldungarnir tuttugu og fjórir, þeir er sitja frammi fyrir Guði í hásætum sínum, féllu fram á ásjónur sínar og tilbáðu Guð, segjandi:
Vér þökkum þér, Drottinn Guð, þú alvaldi, þú sem ert og þú sem varst, að þú hefir tekið máttinn þinn hinn mikla og gjörst konungur.
Og þjóðirnar reiddust og reiði þín kom og sá tími, er dauðir skulu dæmdir verða, og tíminn til að gefa laun þjónum þínum, spámönnunum og hinum heilögu og þeim sem óttast nafn þitt, smáum og stórum, og til að eyða þeim, sem jörðina eyða.
Og musteri Guðs opnaðist, það sem á himni er, og sáttmálsörk hans birtist í musteri hans, og það komu eldingar og raustir og þrumur og landskjálfti og hagl mikið.