Gamla testamentiðLögmálið
En Móse gætti sauða Jetró tengdaföður síns, prests í Midíanslandi; og hann hélt fénu vestur yfir eyðimörkina og kom til Guðs fjalls, til Hóreb.
Þá birtist honum engill Drottins í eldsloga, sem lagði út af þyrnirunni nokkrum; og er hann gætti að, sá hann að þyrnirunnurinn stóð í ljósum loga, en brann ekki.
Þá sagði Móse: Eg vil ganga nær og sjá þessa miklu sýn, hvað til þess kemur, að þyrnirunnurinn brennur ekki.
En er Drottinn sá, að hann vék þangað, til að skoða þetta, þá kallaði Guð til hans úr þyrnirunninum og sagði: Móse, Móse! Hann svaraði: Hér er eg.
Hann sagði: Gakk ekki hingað! Drag skó þína af fótum þér, því að sá staður, er þú stendur á, er heilög jörð.
Því næst mælti hann: Eg er Guð föður þíns, Guð Abrahams, Guð Ísaks og Guð Jakobs. Þá byrgði Móse andlit sitt, því að hann þorði ekki að líta upp á Guð.
En Drottinn sagði: Eg hefi sannlega séð ánauð þjóðar minnar í Egiptalandi og heyrt hversu hún kveinar undan þeim, sem þrælka hana; eg veit, hversu bágt hin á.
Eg er ofan farinn til að frelsa hana af hendi Egipta og til að leiða hana úr þessu landi og til þess lands, sem er gott og víðlent, til þess lands, sem flýtur í mjólk og hunangi, á stöðvar Kanaaníta, Hetíta, Amóríta, Peresíta, Hevíta og Jebúsíta.
Nú með því að kvein Ísraelsmanna er komið til mín og eg auk þess hefi séð, hversu harðlega Egiptar þjaka þeim,
þá far þú nú; eg vil senda þig til Faraós, og þú skalt leiða þjóð mína, Ísraelsmenn, út af Egiptalandi.
En Móse sagði við Guð: Hver er eg, að eg fari til fundar við Faraó og að eg leiði Ísraelsmenn út af Egiptalandi?
Þá sagði hann: Sannlega mun eg vera með þér; og það skalt þú til marks hafa, að eg hefi sent þig, að þá er þú hefir leitt fólkið út af Egiptalandi, munuð þér þjóna Guði á þessu fjalli.
Og Móse sagði við Guð: En þegar eg kem til Ísraelsmanna og segi við þá: »Guð feðra yðar sendi mig til yðar«, og þeir segja við mig: »Hvert er nafn hans?« hverju skal eg þá svara þeim?
Þá sagði Guð við Móse: »Eg er sá, sem eg er«. Og hann sagði: Svo skalt þú segja Ísraelsmönnum: »Eg er« sendi mig til yðar.
Og Guð sagði enn fremur við Móse: Svo skalt þú segja Ísraelsmönnum: Drottinn, Guð feðra yðar, Guð Abrahams, Guð Ísaks og Guð Jakobs sendi mig til yðar; þetta er nafn mitt um aldur og þetta er heiti mitt frá kyni til kyns.
Far nú og safna saman öldungum Ísraels og mæl við þá: Drottinn, Guð feðra yðar birtist mér, Guð Abrahams, Ísaks og Jakobs, og sagði: Eg hefi vitjað yðar og séð, hversu með yður hefir verið farið í Egiptalandi.
Og eg hefi sagt: Eg vil leiða yður úr ánauð Egiptalands inn í land Kanaaníta, Hetíta, Amóríta, Peresíta, Hevíta og Jebúsíta, í það land, sem flýtur í mjólk og hunangi.
Þeir munu skipast við orð þín og skaltu þá ganga með öldungum Ísraels fyrir Egiptalands konung og skuluð þér segja við hann: Drottinn, Guð Hebrea, hefir komið til móts við oss; fyrir því leyf oss nú að fara þrjár dagleiðir á eyðimörkina, að vér færum fórnir Drottni, Guði vorum.
Veit eg þó, að Egiptalands konungur mun eigi leyfa yður burtforina, og jafnvel ekki þótt hart sé á honum tekið.
En eg vil útrétta hönd mína.og ljósta Egiptaland með öllum undrum mínum, sem eg mun fremja þar, og þá mun hann láta yður fara.
Og eg skal láta þessa þjóð öðlast hylli Egipta, svo að þá er þér farið, skuluð þér eigi tómhentir burt fara;
heldur skal hver kona biðja grannkonu sína og sambýliskonu um silfurgripi og gullgripi og klæði, og það skuluð þér láta sonu yðar og dætur bera, og þannig skuluð þér ræna Egipta.