En á þeim dögum kemur Jóhannes skírari fram og prédikar í óbygðum Júdeu
og segir: Gjörið iðrun, því að ríki himnanna er nálægt.
Því að hann er sá, sem Jesaja spámaður talar um, er hann segir: Rödd manns, er hrópar í óbygðinni: Greiðið veg Drottins, gjörið beinar brautir hans.
En Jóhannes, — hann bar klæðnað af úlfaldahárum og leðurbelti um lendar sér; en fæða hans var engisprettur og villihunang.
Þá kom Jerúsalem út til hans og gjörvöll Júdea og alt landið umhverfis Jórdan.
Og þeir létu skírast af honum í ánni Jórdan, játandi syndir sínar.
En er hann sá marga af Faríseum og Saddúkeum koma til skírnar sinnar, sagði hann við þá: Þér nöðruafkvæmi, hver kendi yður að flýja undan komandi reiði?
Berið þá ávöxt samboðinn iðruninni,
og ætlið ekki, að þér getið sagt með sjálfum yður: Vér eigum Abraham að föður; því að eg segi yður, að Guð getur vakið Abraham börn af steinum þessum.
En öxin er þegar lögð að rót trjánna; verður þá hvert það tré, sem ekki ber góðan ávöxt, upp höggvið og því í eld kastað.
Eg skíri yður með vatni til iðrunar, en sá er mér mátkari, sem eftir mig kemur, og er eg ekki verður að bera skó hans; hann mun skíra yður með heilögum anda og eldi.
Varpskófla hans er í hendi honum og hann mun gjörhreinsa láfa sinn og safna hveiti sínu í hlöðuna, en hismið mun hann brenna í óslökkvandi eldi.
Þá kemur Jesús frá Galíleu til Jórdanar, til Jóhannesar, til þess að skírast af honum;
en Jóhannes varnaði honum þess og sagði: Mér er þörf að skírast af þér, og þú kemur til mín!
En Jesús svaraði og sagði við hann: Lát það nú eftir, því að þannig ber okkur að fullnægja öllu réttlæti. Þá lætur hann það eftir honum.
Og er Jesús var skírður, sté hann jafnskjótt upp úr vatninu; og sjá, himnarnir opnuðust fyrir honum, og hann sá Guðs anda stíga ofan eins og dúfu og koma yfir hann;
og sjá, rödd af himnum sagði: Þessi er sonur minn, hinn elskaði, sem eg hefi velþóknun á.