Því að ríki himnanna er líkt húsráðanda einum, er gekk út árla dags, til þess að leigja verkamenn í víngarð sinn.
En er hann hafði samið við verkamennina um denar á dag, sendi hann þá í víngarð sinn.
Og hann gekk út um þriðju stundu, og sá aðra standa á torginu iðjulausa
og sagði við þá: Farið þér einnig í víngarðinn, og mun eg gefa yður það, sem réttlátt er. Og þeir fóru.
Enn gekk hann út um séttu og níundu stundu, og gjörði á sömu leið.
En er hann gekk út um elleftu stundu, fann hann aðra standandi og segir við þá: Hví standið þér hér allan daginn iðjulausir?
Þeir segja við hann: Af því að enginn hefir leigt oss. Hann segir við þá: Farið þér einnig í víngarðinn.
En er kveld var komið, segir herra víngarðsins við verkstjóra sinn: Kalla þú á verkamennina og gjald þeim launin, og byrja á hinum síðustu og enda á hinum fyrstu.
Og þeir komu, sem leigðir voru um elleftu stundu, og fengu sinn denarinn hver.
Og er hinir fyrstu komu, hugðu þeir, að þeir mundu fá meira, og þeir fengu einnig sinn denarinn hver.
En er þeir höfðu tekið við honum, mögluðu þeir gegn húsbóndanum og sögðu:
Þessir hinir síðustu hafa unnið eina stund, og þú hefir gjört þá jafna oss, er borið höfum þunga dagsins og hita.
En hann svaraði og sagði við einn þeirra: Vinur, ekki gjöri eg þér rangt til. Varstu eigi ásáttur við mig um einn denar?
Tak þú þitt og haf þig á braut. En eg vil gefa þessum síðasta eins og þér.
Leyfist mér eigi að gjöra það sem eg vil með eigum mínum? Eða er auga þitt ilt, af því að eg er góður?
Þannig munu hinir síðustu verða fyrstir og hinir fyrstu síðastir.
Og er Jesús fór upp til Jerúsalem, tók hann þá tólf lærisveina afsíðis og sagði við þá á leiðinni:
Sjá, vér förum upp til Jerúsalem, og mannsins sonur mun framseldur verða æðstu prestunum og fræðimönnunum, og þeir munu dæma hann til dauða
og framselja hann heiðingjunum, til þess að hæða hann, húðstrýkja og krossfesta; og á þriðja degi mun hann upp rísa.
Þá kom til hans móðir þeirra Sebedeussona ásamt sonum sínum, laut honum og beiddist nokkurs af honum.
En hann sagði við hana: Hvað vilt þú? Hún segir við hann: Seg þú, að þessir tveir synir mínir skuli sitja annar til hægri handar þér og hinn til vinstri handar þér í ríki þínu.
En Jesús svaraði og sagði: Þið vitið eigi hvers þið biðjið. Getið þið drukkið bikarinn, sem eg á að drekka? Þeir segja við hann: Það getum við.
Hann segir við þá: Þið skuluð drekka bikar minn; en að sitja mér til hægri handar og vinstri handar, þetta er eigi mitt að veita, heldur veitist það þeim, sem það er fyrirbúið af föður mínum.
Og er hinir tíu heyrðu þetta, gramdist þeim við þá tvo bræður.
En Jesús kallaði þá til sín og sagði: Þér vitið, að þeir sem ríkja yfir þjóðunum, drotna yfir þeim, og höfðingjarnir láta þá kenna á valdi sínu;
en eigi sé því svo farið yðar á meðal, en sérhver sá, er vill verða mikill yðar á meðal, hann skal vera þjónn yðar;
og sérhver sá, er vill yðar á meðal vera fremstur, hann skal vera þræll yðar;
eins og mannsins sonur er eigi kominn til þess að láta þjóna sér, heldur til þess að þjóna og til þess að gefa líf sitt til lausnargjalds fyrir marga.
Og er þeir fóru út frá Jeríkó, fylgdi honum mikill mannfjöldi.
Og sjá, tveir menn blindir sátu við veginn, og er þeir heyrðu, að Jesús færi þar um, hrópuðu þeir og sögðu: Herra, miskunna þú okkur, Davíðs sonur!
En fólkið hastaði á þá, til þess að þeir skyldu þegja, en þeir hrópuðu því meir og sögðu: Herra, miskunna þú okkur, Davíðs sonur!
Og Jesús nam staðar, kallaði á þá og sagði: Hvað viljið þið, að eg gjöri fyrir ykkur?
Þeir segja við hann: Herra, það, að augu okkar opnist.
En Jesús kendi í brjósti um þá og snart augu þeirra, og jafnskjótt fengu þeir aftur sjónina og fylgdu honum eftir.