Upphaf fagnaðarboðskapar Jesú Krists, sonar Guðs.
Svo sem ritað er hjá Jesaja spámanni: — Sjá, eg sendi sendiboða minn á undan þér, er búa mun þér veg.
Rödd manns, er hrópar í óbygðinni: Greiðið veg Drottins og gjörið beinar brautir hans; —
kom Jóhannes fram, sá er skírði í óbygðinni og prédikaði iðrunarskírn til syndafyrirgefningar,
og gekk út til hans gjörvöll Júdeubygð og allir Jerúsalembúar, og létu skírast af honum í ánni Jórdan, játandi syndir sínar.
En Jóhannes var klæddur úlfaldahárum, og gyrður leðurbelti um lendar sér; og fæða hans var engisprettur og villihunang,
og hann prédikaði svo mælandi: Sá er mér mátkari, er eftir mig kemur, og eg er þess ekki verður, að eg krjúpi niður til að leysa skóþvengi hans.
Eg skírði yður með vatni, en hann mun skíra yður með heilögum anda.
Og það varð á þeim dögum, að Jesús kom frá Nazaret í Galíleu og var skírður af Jóhannesi í Jórdan;
og jafnskjótt er hann sté upp úr vatninu, sá hann himnana opnast og andann stíga ofan, eins og dúfu, yfir hann;
og rödd kom af himnum: Þú ert sonur minn hinn elskaði, á þér hefi eg velþóknun.
Og þegar knýr andinn hann út á eyðimörkina,
og hann var á eyðimörkinni fjörutíu daga og hans var freistað af Satan, og hann var meðal villidýranna; og englarnir þjónuðu honum.
En eftir að Jóhannes var framseldur, kom Jesús til Galíleu og prédikaði fagnaðarboðskapinn um Guð
og sagði: Tíminn er fullnaður og guðsríki er nálægt; gjörið iðrun og trúið fagnaðarboðskapnum.
Og er hann gekk meðfram Galíleu-vatninu, sá hann Símon og Andrés, bróður Símonar, er þeir voru að leggja net á vatninu, því að þeir voru fiskimenn.
Jesús sagði við þá: Fylgið mér, og mun eg láta yður verða mannaveiðara.
Og þegar í stað yfirgáfu þeir netin og fylgdu honum.
Og er hann gekk spölkorn lengra, sá hann Jakob Sebedeusson og Jóhannes bróður hans, sem einnig voru á skipi að bæta net sín;
og jafnskjótt kallaði hann þá, og þeir yfirgáfu Sebedeus föður sinn þar á skipinu, ásamt verkamönnunum, og fylgdu honum.
Og þeir fara inn í Kapernaum, og þegar í stað gekk Jesús á hvíldardeginum inn í samkunduhús þeirra og kendi.
Og undruðust menn mjög kenningu hans, því að hann kendi þeim eins og sá, er vald hafði, og ekki eins og fræðimennirnir.
Og jafnskjótt var í samkunduhúsi þeirra maður nokkur, sem hafði óhreinan anda; hann æpti
og sagði: Hvað höfum vér saman við þig að sælda, Jesús frá Nazaret? Ert þú kominn til að tortíma oss? Eg veit hver þú ert, hinn heilagi Guðs.
Og Jesús hastaði á hann og mælti: Þegi þú, og far út af honum.
Þá skók hinn óhreini andi manninn og rak upp hljóð mikið og fór út af honum.
Og allir urðu forviða, svo að þeir spurðu hver annan og sögðu: Hvað er þetta? Ný kenning! Með valdi skipar hann jafnvel hinum óhreinu öndum, og þeir hlýða honum.
Og orðrómurinn um hann barst þegar út hvervetna um allar nágrannabygðirnar í Galíleu.
Og jafnskjótt, er þeir voru farnir út úr samkunduhúsinu, komu þeir í hús Símonar og Andrésar, með Jakobi og Jóhannesi;
en tengdamóðir Símonar lá sóttveik, og þegar segja þeir honum frá henni;
og hann gekk að og tók í hönd henni, reisti hana á fætur, og sóttveikin hvarf frá henni, og hún gekk þeim fyrir beina.
En er kveld var komið og sól var sest, færðu þeir til hans alla þá er sjúkir voru og þjáðir af illum öndum,
og allur bærinn var saman kominn við dyrnar.
Og hann læknaði marga, þá er veikir voru af ýmsum sjúkdómum, og rak út marga illa anda, og hann leyfði ekki illu öndunum að mæla, af því að þeir þektu hann.
Og árla, löngu fyrir dögun, fór hann á fætur og gekk út, og fór til eyðistaðar, og baðst þar fyrir;
og Símon og þeir, sem með honum voru, veittu honum eftirför;
og þeir fundu hann og segja við hann: Allir leita þín.
Og hann segir við þá: Vér skulum fara annað, í þorpin í grendinni, að eg fái einnig prédikað þar; því að til þess er eg út genginn.
Og hann kom og prédikaði í samkunduhúsum þeirra um alla Galíleu og rak út illa anda.
Og líkþrár maður kemur til hans og ákallar hann; og hann fellur á kné fyrir honum og segir við hann: Ef þú vilt, getur þú hreinsað mig.
Og hann kendi í brjósti um hann, rétti út höndina, snart hann og segir við hann: Eg vil, verðir þú hreinn!
Og jafnskjótt hvarf frá honum líkþráin, og hann varð hreinn.
Og hann lét hann þegar fara burt, lagði ríkt á við hann
og segir við hann: Gæt þess að segja engum neitt, en far þú, sýn þig prestinum, og fórna þú fyrir hreinsun þína því, sem Móse bauð, þeim til vitnisburðar.
En hann gekk burt og tók að færa þetta mjög í hámæli og hafa það víða á orði, svo að Jesús mátti ekki framar koma opinberlega í nokkura borg, heldur hafðist við úti á óbygðum stöðum og komu menn til hans hvaðanæva.