Gamla testamentiðSpámennirnir
Og nú út gengur þessi viðvörun til yðar, þér prestar:
Ef þér hlýðið ekki og látið yður ekki um það hugað, að gefa nafni mínu dýrðina, segir Drottinn hersveitanna, þá sendi eg yfir yður bölvunina og sný blessunum yðar í bölvun, já eg hefi þegar snúið þeim í bölvun, af því að þér látið yður ekki um það hugað.
Sjá, eg högg af yður arminn Og strái saur framan í yður, saurnum frá hátíðafórnunum, og varpa yður út til hans.
Og þér munuð viðurkenna, að eg hefi sent yður þessa viðvörun, til þess að sáttmáli minn við Leví mætti haldast, segir Drottinn hersveitanna.
Sáttmáli minn var við hann, líf og hamingju veitti eg honum, lotningarfullan ótta, svo að hann óttaðist mig og hæri mikla lotningu fyrir nafni mínu.
Sönn fræðsla var í munni hans og rangindi fundust ekki á vörum hans; í friði og ráðvendni gekk hann með mér og mörgum aftraði hann frá misgjörðum.
Því að varir prestsins eiga að varðveita þekkingu, og fræðslu leita menn af munni hans; því að hann er sendiboði Drottins hersveitanna.
En þér hafið vikið af veginum og leitt marga í hrösun með fræðslu yðar; þér hafið spítt sáttmála Leví, segir Drottinn hersveitanna.
Fyrir því hefi eg og komið yður í fyrirlitningu og óvirðingu hjá gjörvöllum lýðnum, af því að þér gætið ekki minna vega og eruð hlutdrægir við fræðsluna.
Eigum vér ekki allir hinn sama föður? Hefir ekki einn Guð skapað oss? Hvers vegna breytum vér þá sviksamlega hver við annan og vanhelgum sáttmála feðra vorra?
Júda hefir gjörst trúrofi og svívirðingar viðgangast í Ísrael og í Jerúsalem; því að Júda hefir vanhelgað helgidóm Drottins, sem hann elskar, og gengið að eiga þær konur, sem trúa á útlenda guði.
Drottinn afmái fyrir þeim manni, er slíkt gjörir, kæranda og verjanda úr tjöldum Jakobs og þann er framber fórnargjafir fyrir Drottni hersveitanna.
í öðru lagi gjörið þér þetta: Þér hyljið altari Drottins með tárum, með gráti og andvörpunum, þar sem eigi getur framar komið til mála að hann líti vingjarnlega á fórnirnar né taki á móti velþóknanlegum gjöfum af yðar hendi.
Þér segið: Hvers vegna? Af því að Drottinn var vottur að sáttmálsgjörðinni milli þín og konu æsku þinnar, er þú hefir nú brugðið trúnaði við, enda þótt hún væri förunautur þinn og eiginkona þín eftir gjörðu sáttmáli.
Hefir ekki einn og hinn sami gefið oss lífið og viðhaldið því? Og hvað heimtar sá hinn eini? Guðs sæði! Gætið yðar því í huga yðar, og bregð eigi trúnaði við eiginkonu æsku þinnar.
Því að eg hata hjónaskilnað, segir Drottinn, Ísraels Guð, og þann sem hylur klæði sín glæpum, segir Drottinn hersveitanna. Gætið yðar því í huga yðar og bregðið aldrei trúnaði.
Þér hafið mætt Drottinn með orðum yðar og þér segið: Með hverju mæðum vér hann? Með því, að þér segið: Sérhver, sem ilt gjörir, er góður í augum Drottins, og um slíka þykir honum vænt; eða hvar er sá Guð, sem dæmir?