Eftir þetta birtist Jesús aftur lærisveinunum við Tíberíasvatnið. En hann birtist með þessum hætti:
Þar voru saman þeir Símon Pétur og Tómas, sem kallaður er Dídymos, og Natanael frá Kana í Galíleu og þeir synir Sebedeusar og tveir aðrir af lærisveinum hans.
Símon Pétur segir við þá: Eg fer út að fiska. Þeir segja við hann: Vér komum líka með þér. Þeir fóru út og stigu á skipið, og þá nótt fengu þeir ekkert.
En er birti af degi, stóð Jesús á ströndinni; þó vissu lærisveinarnir ekki, að það var Jesús.
Jesús segir þá við þá: Börnin góð, hvort hafið þér nokkuð að eta? Þeir svöruðu: Nei.
Hann sagði þá við þá: Leggið netið hægramegin við skipið, og þér munuð verða varir. Þeir lögðu því netið, og gátu nú ekki dregið það fyrir fiskimergðinni.
Þá segir lærisveinn sá, sem Jesús elskaði, við Pétur: Það er Drottinn. En er Símon Pétur heyrði, að það væri Drottinn, gyrti hann kyrtilinn að sér, — því að hann var fáklæddur, — og fleygði sér í vatnið.
En hinir lærisveinarnir komu á bátnum og drógu netið með fiskinum á eftir sér, — því að þeir voru ekki langt frá landi, heldur svo sem tvö hundruð álnir.
Þegar þeir nú voru stignir á land, sjá þeir þar vera kolaeld og fisk liggja þar og brauð.
Jesús segir við þá: Komið með nokkuð af fiskunum, sem þér veidduð.
Símon Pétur fór þá út í bátinn og dró netið á land, fult af stórum fiskum, hundrað fimtíu og þremur; en þó að þeir væru svo margir, rifnaði netið ekki.
Jesús segir við þá: Komið og takið dagverð. En enginn af lærisveinunum dirfðist að spyrja hann: Hver ert þú? með því að þeir vissu, að það var Drottinn.
Jesús kemur og tekur brauðið og gefur þeim, sömuleiðis og fiskinn.
Þetta var nú í þriðja sinni, sem Jesús birtist lærisveinunum eftir að hann var upprisinn frá dauðum.
En er þeir höfðu matast, segir Jesús við Símon Pétur: Símon Jóhannesson, elskar þú mig meira en þessir? Hann segir við hann: Já, herra, þú veist, að þú ert mér kær. Hann segir við hann: Gæt þú lamba minna.
Enn segir hann í annað sinn: Símon Jóhannesson, elskar þú mig? Hann segir við hann: Já, herra, þú veist að þú ert mér kær. Hann segir við hann: Hirð þú sauði mína.
Hann segir í þriðja sinni við hann: Símon Jóhannesson, er eg þér kær? Þá hrygðist Pétur, af því að hann sagði í þriðja sinni við hann: Er eg þér kær? Og hann sagði við hann: Herra, þú þekkir alt; þú veist, að þú ert mér kær. Jesús segir við hann: Gæt þú sauða minna.
Sannlega, sannlega segi eg þér: þegar þú varst ungur, gyrtir þú þig og gekst hvert sem þú vildir; en er þú eldist, muntu útbreiða hendur þínar, og annar mun gyrða þig og fara með þig, þangað sem þú vilt ekki.
En þetta sagði hann, til þess að tákna, með hvaða dauða hann skyldi vegsama Guð. Og er hann hafði þetta mælt, segir hann við hann: Fylg þú mér!
En er Pétur sneri sér við, sér hann lærisvein þann, sem Jesús elskaði, koma á eftir, þann sama, sem við kveldmáltíðina hallaði sér upp að brjósti hans og sagði: Herra, hver er sá sem svíkur þig?
Þegar Pétur sá hann, segir hann við Jesúm: Herra, en hvað verður um þennan?
Jesús segir við hann: Ef eg vil, að hann lifi þangað til eg kem, hvað tekur það til þín? Fylg þú mér.
Því barst sú saga út til bræðranna, að þessi lærisveinn mundi ekki deyja; en Jesús sagði ekki við hann, að hann skyldi ekki deyja, heldur: Ef eg vil, að hann lifi þangað til eg kem, hvað tekur það til þín?
Þessi er lærisveinninn, sem vitnar um þetta og hefir ritað þetta, og vér vitum, að vitnisburður hans er sannur.
Það er og margt annað, sem Jesús gjörði, og ætti það alt, hvað eina, að verða ritað upp, hygg eg, að enda heimurinn mundi ekki rúma þær bækur, sem þá yrðu ritaðar. Þ. e. páskalambinu.