Í upphafi var Orðið, og Orðið var hjá Guði, og Orðið var Guð;
það var í upphafi hjá Guði.
Allir hlutir eru gjörðir fyrir það, og án þess varð ekkert til, sem til er orðið.
Í því var líf, og lífið var ljós mannanna;
og ljósið skín í myrkrinu, og myrkrið meðtók það ekki.
Maður kom fram, sendur af Guði, hann hét Jóhannes.
Þessi maður kom til vitnisburðar, til þess að vitna um ljósið, til þess að allir skyldu trúa fyrir hann.
Ekki var hann ljósið, heldur átti hann að vitna um ljósið.
Hið sanna ljós, sem upplýsir hvern mann, var að koma í heiminn.
Hann var í heiminum, og heimurinn var til fyrir hann, og heimurinn þekti hann ekki.
Hann kom til sinna eigin, og hans eigin meðtóku hann ekki.
En öllum þeim, sem meðtóku hann, gaf hann vald til að verða Guðs börn, þeim sem trúa á nafn hans,
sem ekki eru af blóði, né af holds vilja, né af manns vilja, heldur af Guði fæddir.
Og Orðið varð hold og hann bjó með oss, fullur náðar og sannleika, og vér sáum dýrð hans, dýrð sem eingetins sonar frá föðurnum.
Jóhannes vitnar um hann og kallar, segjandi: Þessi var sá, sem eg sagði um: Hann, sem kemur á eftir mér, hefir verið á undan mér; því að hann var fyrri en eg.
Því að af gnægð hans höfum vér allir fengið, og það náð á náð ofan;
því að lögmálið var gefið fyrir Móse, en náðin og sannleikurinn varð fyrir Jesúm Krist.
Guð hefir enginn nokkurn tíma séð; sonurinn eingetni, sem er í skauti föðurins, hann hefir lýst honum.
Og þessi er vitnisburður Jóhannesar, þá er Gyðingarnir sendu til hans frá Jerúsalem presta og Levíta, til þess að spyrja hann: Hver ert þú?
Og hann játaði og neitaði ekki, og hann játaði: Ekki er eg Kristur.
Og þeir spurðu hann: Hvað þá? Ertu Elía? Og hann segir: Ekki er eg. Ertu spámaðurinn? Og hann svaraði: Nei.
Þeir sögðu þá við hann: Hver ert þú? til þess að vér getum gefið svar þeim, er oss sendu. Hvað segir þú um sjálfan þig?
Hann sagði: Eg er rödd manns, er hrópar í óbygðinni: Gjörið beinan veg Drottins, eins og Jesaja spámaður hefir sagt.
En þeir voru sendir frá Faríseunum.
Og þeir spurðu hann og sögðu við hann: Hví skírir þú þá, ef þú ert ekki Kristur, ekki heldur Elía, né spámaðurinn?
Jóhannes svaraði þeim og sagði: Eg skíri með vatni; mitt á meðal yðar stendur sá, sem þér þekkið ekki,
hann sem kemur eftir mig, og skóþvengi hans er eg ekki verður að leysa.
Þetta bar við í Betaníu hinumegin Jórdanar, þar sem Jóhannes var að skíra.
Daginn eftir sér hann Jesúm koma til sín og segir: Sjá, lambið Guðs, er ber synd heimsins!
Hann er sá, sem eg sagði um: »Eftir mig kemur maður, sem hefir verið á undan mér; því að hann var fyrri en eg«.
Og ekki þekti eg hann, en til þess að hann yrði kunnur Ísrael, — til þess er eg kominn og skíri með vatni.
Og Jóhannes vitnaði og sagði: Eg hefi horft á andann stíga niður af himni eins og dúfu, og hann hvíldi yfir honum.
Og eg þekti hann ekki, en sá sem sendi mig, til þess að skíra með vatni, hann sagði við mig: Sá sem þú sér andann stíga niður yfir og hvíla yfir, hann er sá sem skírir með heilögum anda.
Og eg hefi séð það, og eg hefi vitnað, að þessi er guðssonurinn.
Daginn eftir var Jóhannes þar aftur staddur og tveir af lærisveinum hans.
Og hann horfði á Jesúm, þar sem hann gekk um kring, og segir: Sjá, lambið Guðs!
Og lærisveinarnir tveir heyrðu hann tala þetta, og fóru á eftir Jesú.
En Jesús sneri sér við, og er hann sá þá koma á eftir sér, segir hann við þá:
Hvers leitið þið? En þeir sögðu við hann: Rabbí — það þýðir útlagt: meistari, — hvar dvelur þú?
Hann segir við þá: Komið, og þá getið þið séð það. Þeir komu þá og sáu hvar hann dvaldi, og voru hjá honum þann dag. Var það um tíundu stundu.
Andrés, bróðir Símonar Péturs, var annar af þessum tveimur, sem höfðu heyrt til Jóhannesar og farið á eftir honum.
Hann finnur fyrst bróður sinn Símon og segir við hann: Við höfum fundið Messías, það er útlagt: Kristur;
og hann fór með hann til Jesú. Jesús leit á hann og sagði: Þú ert Símon, sonur Jóhannesar; þú skalt heita Kefas, það er útlagt: Pétur.
Daginn eftir hafði hann í hyggju að fara á stað til Galíleu, og hittir Filippus; og Jesús segir við hann: Fylg þú mér!
En Filippus var frá Betsaída, úr borg þeirra Andrésar og Péturs.
Filippus finnur Natanael og segir við hann: Vér höfum fundið þann, sem Móse hefir ritað um í lögmálinu og spámennirnir, Jesúm Jósefsson frá Nazaret.
Og Natanael sagði við hann: Getur nokkuð gott verið frá Nazaret? Filippus segir við hann: Kom þú og sjá.
Jesús sá Natanael koma til sín og segir um hann: Sjá, sannarlega er þar Ísraelíti, sem ekki eru svik í.
Natanael segir við hann: Hvaðan þekkir þú mig? Jesús svaraði og sagði við hann: Áður en Filippus kallaði á þig, sá eg þig, þar sem þú varst undir fíkjutrénu.
Natanael svaraði honum: Rabbí, þú ert sonur Guðs, þú ert konungur Ísraels.
Jesús svaraði og sagði við hann: Trúir þú, af því eg sagði við þig: »Eg sá þig undir fíkjutrénu«? Þú skalt sjá það sem þessu er meira.
Og hann segir við hann: Sannlega, sannlega segi eg yður: þér munuð sjá himininn opinn og engla Guðs stíga upp og stíga niður yfir mannsins son.