Gamla testamentiðSpeki og ljóð
Kalla þú bara! Ætli nokkur svari þér?. og til hvers af hinum heilögu viltu snúa þér?
Því að gremjan drepur heimskingjann og öfundin deyðir einfeldninginn.
Eg hefi að vísu séð heimskingjann festa djúpar rætur,. en varð þó skyndilega að formæla bústað hans.
Börn hans eru fjarlæg hjálpinni, þau eru troðin niður í hliðinu og enginn bjargar.
Uppskeru hans etur hinn hungraði, já, jafnvel inn í þyrna sækir hann hana, og hinir þyrstu þrá eigur hans.
Því að óhamingjan vex ekki upp úr moldinni og mæðan sprettur ekki upp úr jarðveginum.
Nei, maðurinn fæðist til mæðu, eins og neistarnir fljúga upp í loftið.
En eg mundi snúa mér til hins Almátka og bera málefni mitt upp fyrir Guði,
Shonum, sem gjörir mikla hluti og órannsakanlega, dásemdarverk, sem eigi verða talin,
sem gefur regn á jörðina og sendir vatn yfir vellina,
til þess að hefja hina lítilmótlegu hátt upp og til þess að hinir sorgbitnu öðlist mikla sælu;
honum, sem gjörir að engu áform hinna lævísu, svo að hendur þeirra koma engu varanlegu til leiðar,
sem veiðir vitringana í slægð þeirra, svo að ráð hinna slungnu kollsteypast;
í á daginn reka þeir sig á myrkur og sem um nótt þreifa þeir fyrir sér um hádegið.
Þannig frelsar hann munaðarleysingjann úr gini þeirra og fátæklinginn undan valdi hins sterka.
Þannig er von fyrir hinn vesala, og ilskan lokar munni sínum.
Sjá, sæll er sá maður, er Guð hirtir, lítilsvirð því eigi ögun hins Almátka.
Því að hann særir, en bindur og um, hann slær, og hendur hans græða.
Úr sex nauðum frelsar hann þig og í hinni sjöundu snertir þig ekkert út.
Í hallærinu frelsar hann þig frá dauða og Í orustunni undan valdi sverðsins.
Fyrir svipu tungunnar ert þú falinn og þarft ekkert að óttast, er eyðingin kemur.
Að eyðing og hungri getur þú hlegið, og villidýrin þarft þú ekki að óttast.
Því að þú ert í bandalagi við steina akurlendisins, og dýr merkurinnar eru í sátt við þig.
Og þú munt komast að raun um, að tjald þitt er heilt: þú kannar bústað þinn og saknar einskis.
Og þú munt komast að raun um, að niðjar þínir eru margir og afsprengi þitt sem gras á jörðu.
í hárri elli munt þú ganga inn í gröfina, eins og kornbundinið er flutt upp á sínum tíma.
Sjá, þetta höfum vér útgrundað; þannig er það. Heyr þú það og set það vel á þig!