Ó, þér óskynsömu Galatar, hver hefir töfrað yður, þar sem þó Jesús Kristur var uppmálaður krossfestur fyrir augum yðar?
Um þetta eitt vil eg fræðast af yður: öðluðust þér andann fyrir lögmálsverk? eða fyrir boðun trúar?
Eruð þér svo óskynsamir? Þér, sem byrjuðuð í anda, ætlið þér nú að enda í holdi?
Hafið þér til einkis reynt svo mikið? Ef það þá annars er til einkis.
Sá sem því veitir yður andann og framkvæmir máttarverk meðal yðar, gjörir hann það fyrir lögmálsverk? eða fyrir boðun trúar?
Eins og Abraham trúði Guði og það var honum til réttlætis reiknað.
Þér skuluð því vita, að þeir sem eru af trú, einmitt þeir eru Abrahams synir.
En þar eð ritningin sá það fyrir, að Guð mundi réttlæta þjóðirnar fyrir trú, boðaði hún Abraham fyrirfram þann fagnaðarboðskap: Í þér skulu allar þjóðir verða blessaðar; —
þannig verða þeir, sem eru af trú, blessaðir með hinum trúaða Abraham.
Því að allir þeir, sem eru af lögmálsverkum, eru undir bölvun, því að ritað er: Bölvaður er hver sá, sem ekki heldur fast við alt það, sem í lögmálsbókinni er ritað, svo að hann breyti eftir því.
En það er augljóst, að fyrir Guði réttlætist enginn fyrir lögmál, því hinn réttláti mun lifa af trú.
En lögmálið er ekki af trú, heldur: sá sem breytir eftir þeim, mun lifa fyrir þau.
Kristur keypti oss undan bölvun lögmálsins, með því að hann varð bölvun fyrir oss, því að ritað er: Bölvaður er hver sá, sem á tré hangir,
til þess að þjóðunum skyldi hlotnast blessun Abrahams í Kristi Jesú, til þess að vér skyldum öðlast fyrirheit andans fyrir trúna.
Bræður, eg tala eftir mannlegri venju: enginn ónýtir þó eða bætir við sáttmála manns, sem hefir verið staðfestur;
en Abraham voru fyrirheitin gefin og afkvæmi hans; hann segir ekki: og afkvæmum, eins og um marga, heldur eins og um einn: og afkvæmi þínu, sem er Kristur.
Með þessu segi eg þá: sáttmála, sem fyrirfram var staðfestur af Guði, ónýtir eigi lögmálið, sem út var gefið fjögur hundruð og þrjátíu árum síðar, svo að það felli fyrirheitið úr gildi,
því að ef arfleifðin fæst af lögmáli, þá fæst hún ekki lengur af fyrirheiti, en Guð veitti Abraham hana með fyrirheiti.
Hvað er þá lögmálið? Vegna afbrotanna og þangað til afkvæmið kæmi, sem fyrirheitið hljóðaði um, var því bætt við fyrir umsýslun engla, fyrir hönd meðalgangara.
En meðalgangari er ekki fyrir einn, en Guð er einn.
Er þá lögmálið gegn fyrirheitum Guðs? Fjarri fer því. Því að ef það lögmál hefði verið gefið, sem hefði getað lífgað, þá væri réttlætið vissulega af lögmáli.
En ritningin hefir innilokað alt undir synd, til þess að fyrirheitið veitist fyrir trú á Jesúm Krist, þeim sem trúa.
En áður en trúin kom, vorum vér undir lögmálsgæslu innilokaðir, þangað til sú trú, sem var í vændum, opinberaðist.
Þannig hefir lögmálið orðið tyftari vor til Krists, til þess að vér réttlættumst af trú.
En nú, þegar trúin er komin, erum vér ekki lengur undir tyftara,
því að þér eruð allir Guðs börn í Kristi Jesú fyrir trúna,
því að allir þér, sem eruð skírðir til Krists, þér hafið íklæðst Kristi.
Hér er ekki Gyðingur né grískur, hér er ekki þræll né frelsingi, hér er ekki karl né kona, því að þér eruð allir einn maður í Kristi Jesú.
En ef þér eruð Krists, þá eruð þér niðjar Abrahams, erfingjar eftir fyrirheiti.