Gamla testamentiðLögmálið
Og Abraham tók sér enn konu; hún hét Ketúra.
Og hún ól honum Símran, Joksan, Medan, Midian, Jísbak og Súa.
Og Joksan gat Séba og Dedan, og synir Dedans voru Assúrítar, Letúsítar og Leúmmítar.
Og synir Midíans voru: Efa, Efer, Hanok, Abída og Eldaa; allir þessir eru niðjar Ketúru.
Og Abraham gaf Ísak alt, sem hann átti.
En sonum þeim, sem Abraham hafði átt með hjákonunum, gaf hann gjafir og lét þá, meðan hann enn var á lífi, fara burt frá Ísak syni sínum í austurátt, til austurlanda.
Þetta eru æfidagar Abrahams, sem hann lifði: hundrað sjötíu og fimm ár,
Og Abraham andaðist og dó í góðri elli, gamall og saddur lífdaga, og safnaðist til síns fólks.
Og Ísak og Ísmael synir hans jörðuðu hann í Makpelahelli í landi Efrons, sonar Hetítans Zóars, sem er gegnt Mamre,
í landi því, sem Abraham hafði keypt af Hetítum; þar var Abraham jarðaður og Sara kona hans.
Og eftir andlát Abrahams blessaði Guð Ísak son hans. En Ísak bjó hjá Beer-lakaj-róí.
Þetta er ættartal Ísmaels Abrahamssonar, sem Hagar hin egipzka, ambátt Söru, ól honum.
Og þessi eru nöfn Ísmaels sona, samkvæmt nöfnum þeirra, eftir kynþáttum þeirra. Nebajót var hans frumgetinn son, þá Kedar, Adbeel, Míbsam,
Misma, Dúma, Massa,
Hadar, Tema, Jetúr, Nafis og Kedma.
Þessir eru synir Ísmaels og þessi eru nöfn þeirra, eftir þorpum þeirra og tjaldbúðum, tólf höfðingjar, eftir ættkvíslum þeirra.
Og þetta voru æfiár Ísmaels: hundrað þrjátíu og sjö ár, þá andaðist hann og dó, og safnaðist til síns fólks.
Og þeir bjuggu frá Havíla til Súr, sem er fyrir austan Egiptaland, í stefnu til Assúr; fyrir austan alla bræður sína tók hann sér bústað.
Þetta er saga Ísaks Abrahamssonar: Abraham gat Ísak.
Og Ísak var fertugur að aldri, er hann gekk að eiga Rebekku, dóttur Betúels hins aramíska frá Paddan-aram, systur Labans hins aramíska.
Og Ísak bað Drottinn fyrir konu sinni, því að hún var óbyrja, og Drottins bænheyrði hann og Rebekka kona hans varð þunguð.
Og er börnin hnitluðust í kviði hennar, sagði hún: Sé það svona, hví lifi eg þá? Gekk hún þá til frétta við Drottin.
En Drottinn svaraði henni: Þú gengur með tvær þjóðir og tveir ættleggir munu af skauti þínu kvíslast; annar verður sterkari en hinn, og hinn eldri mun þjóna hinum yngri.
Og er dagar hennar fullnuðust, að hún skyldi fæða, sjá, þá voru tvíburar í kviði hennar.
Og hinn fyrri kom í ljós, rauður að lit og allur sem loðfeldur, og var hann nefndur Esaú.
Og eftir það kom bróðir hans í ljós og hélt hann um hælinn á Esaú, og var hann nefndur Jakob. En Ísak var sextíu ára, er hún ól þá.
En er sveinarnir Voru vaxnir, gjörðist Esaú slyngur veiðimaður og hafðist við á heiðum; en Jakob var maður gæfur og bjó í tjöldum.
Og Ísak unni Esaú, því að villibráð þótti honum góð; en Rebekka unni Jakob.
Og einu Sinni hafði Jakob soðið rétt nokkurn; kom þá Esaú af heiðum og var dauðþreyttur.
Þá sagði Esaú við Jakob: Gef mér fljótt að eta hið - Tauða, þetta rauða þarna; því að eg er dauðþreyttur. Fyrir því nefndu menn hann Edóm.
En Jakob mælti: Seldu mér fyrst frumburðarrétt þinn.
Og Esaú mælti: Eg er kominn í dauðann; hvað stoðar mig frumburðarréttur minn?
Og Jakob mælti: Vinn þú mér þá fyrst eið að því! Og hann vann honum eiðinn og seldi Jakob frumburðarrétt sinn.
En Jakob gaf Esaú brauð og baunarétt, og hann át og rakk og stóð upp og gekk burt. Þannig titilsvirti Esaú frumburðarrétt sinn. Dvöl Ísaks í Gerar og sáttmáli hans við Abímelek. Konur Esaú.