Gamla testamentiðLögmálið
Og Drottinn sagði við Abram: Far þú burt úr landi þínu og frá ættfólki þínu og úr húsi föður þíns, til landsins, sem eg mun vísa þér á.
Og eg mun gjöra þig að mikilli þjóð og blessa þig og gjöra nafn þitt mikið, og blessun skalt þú vera.
Og eg mun blessa þá, sem þig blessa, en bölva þeim, sem þér formælir, og af þér skulu allar ættkvíslir jarðarinnar blessun hljóta.
Þá lagði Abram af stað, eins og Drottinn hafði sagt honum, og Lot fór með honum. En Abram var sjötíu og fimm ára að aldri, er hann fór úr Haran.
Og Abram tók Saraí konu sína og Lot bróðurson sinn og alla fjárhluti, sem þeir höfðu eignast, og þær sálir, er þeir höfðu fengið í Haran. Og þeir lögðu af stað og héldu til Kanaanlands, og þeir komu til Kanaanlands.
Og Abram fór um landið, alt þangað er Síkem heitir, alt til Mórelundar; en þá voru Kanaanítar í landinu.
Þá birtist Drottinn Abram og sagði við hann: Niðjum þínum vil eg gefa þetta land. Og hann reisti þar altari Drottins, sem hafði birzt honum.
Þaðan hélt hann til fjallanna fyrir austan Betel og setti þar tjöld sín, svo að Betel var í vestur, en Aí í austur; og hann reisti þar Drottinn altari og ákallaði nafn Drottins.
Og Abram færði sig smátt og smátt suður eftir.
En hallæri varð í landinu; þá fór Abram til Egiptalands, til að dveljast þar um hríð, því að hallærið var mikið í landinu.
Og er hann var kominn langt á leið til Egiptalands, sagði hann við Saraí konu sína: Sjá, eg veit að þú ert kona fríð sýnum;
það mun því fara svo, að þegar Egiptar sjá þig, þá munu þeir segja: Þetta er kona hans, og drepa mig, en þig munu þeir láta lífi halda.
segðu fyrir hvern mun að þú sért systir mín, svo að mér megi líða vel fyrir þínar sakir og eg megi lífi halda þín vegna.
Og er Abram kom til Egiptalands, sáu Egiptar, að konan var mjög fríð.
Og höfðingjar Faraós sáu hana og létu mikið af henni við Faraó; og konan var tekin í hús Faraós.
Og hann gjörði vel við Abram hennar vegna, og hann eignaðist sauði, naut og asna, þræla og ambáttir, ösnur og úlfalda.
En Drottinn þjáði Faraó og hús hans með miklum plágum vegna Saraí, konu Abrams.
Þá kallaði Faraó Abram til sín og mælti: Hví hefir þú gjört mér þetta? hví sagðir þú mér ekki, að hún væri kona þín?
Hví sagðir þú: »Hún er systir mín«, svo að eg tók hana mér fyrir konu? En þarna er nú konan þín, tak þú hana og far burt.
Og Faraó skipaði svo fyrir um Abram, að menn sínir skyldu fylgja honum á braut og konu hans með öllu, sem hann átti. Abram og Lot skilja.