Gamla testamentiðSaga
Og örk Drottins var sjö mánuði í Filistalandi.
Og Filistar kölluðu prestana og spásagnarmennina og sögðu: Hvað eigum vér að gjöra við örk Drottins? Segið oss til, hvernig vér eigum að senda band heim á sinn stað.
Þeir svöruðu: Ef þér sendið burt örk Ísraels Guðs, þá sendið hana ekki gjafalaust, heldur greiðið henni sektarfórn. Þá munuð þér heilir verða, og yður mun verða kunnugt, hvers vegna hönd hans hefir ekki frá yður vikið.
Þá sögði þeir: Hvaða sektarfórn eigum vér að greiða henni? Þeir svöruðu: Fimm kýli af gulli og fimm mýs af gulli, eins og höfðingjar Filista eru margir til, því að samð plágan gengur yfir yður og höfðingja yðar.
Búið nú til myndir af kýlum yðar og myndir af músum yðar, þeim er eyða landið, og gefið Ísraels Guði dýrðina: má vera að hann létti þá af yður hendi sinn? og af guði yðar og af landi yðar.
Hvers vegna viljið þér herða hjörð yðar, eins og Egiptar og Faraó hertu hjarta sitt? Var ekki svo, að þegar hann hafði leikið þá hart, þá sleptu þeir þeim, svo að þeir fór burt?
Og takið nú og gjörið nýjan vagn og tvær kýr, sem kálfar ganga undir og ok hefir ekki komið á, og beitið kýrnar fyrir vagninn, en takið kálfana undan þeim og farið heim með þá.
Takið síðan Örk Drottins og setjið hana á vagninn; en gullgripi þá, er þér greiðið henni í sektarfórn, skuluð þér láta í kistil við hlið hennar; látið hana síðan fara leiðar sinnar.
Og hyggið að: ef hún fer veginn til síns lands upp til Bet-Semes, þá er það hann, sem hefir látið oss þessa miklu ógæfu að höndum bera; en fari hún ekki veginn, þá vitum vér, að ekki er það hönd hans, sem hefir lostið oss; þá er það tilviljun, er oss hefir að höndum borið.
Og mennirnir gjörðu svo; þeir tóku tvær kýr, er kálfar gengu undir, og beittu þær fyrir vagninn, en kálfana byrgðu þeir inni heima.
Síðan settu þeir örk Drottins á vagninn, svo og kistilinn með gullmúsunum og kýlamyndunum.
Og kýrnar fóru beina leið til Bet-Semes; bræddu þær brautina og bauluðu án afláts og viku hvorki til hægri he vinstri; og höfðingjar Filista fóru á eftir þeim alt að landamærum Bet-Semes.
En Bet-Semes-búar voru að hveitiuppskeru í dalnum. Varð þeim nú litið upp og sáu þeir örkina og urðu þeir fegnir að sjá hana.
Og vagninn kom inn á akur Jósúa í Bet-Semes og nam þar staðar. En þar var stór steinn. Og þeir klufu viðinn úr vagninum og fórnuðu kúnum í brennifórn Drottins til handa.
En Levítarnir tóku Prk Drottinn niður og kistilinn, sem hjá henni var og gullgripirnir voru og settu á stóra steininn. Og Bet-Semes-búar fórnuðu brennifórnum pg slátruðu sláturfórnum á þeim degi Drottins til handa.
Og höfðingjar Filistanna fimm sáu það og fóru þann sama dag aftur til Ekron.
En þessi voru gullkýlin, sem Filistar greiddu Drottni í sektarfórn: eitt fyrir Asdód, eitt fyrir Gasa, eitt fyrir Askalon, eitt fyrir Gat, eitt fyrir Ekron;
auk þess gullmýsnar, jafnmargar og allar borgir Filistahöfðingjanna fimm, bæði víggirtu borgirnar og bændaþorpin. Og stóri steinninn, er þeir settu örk Drottins niður á, er vottur þessa fram á þennan dag á akri Jósúa í Bet-Semes.
Og hann laust nokkura af mönnunum í Bet-Semes, af því að þeir skoðuðu örk Drottins, og hann laust af fólkinu sjötíu manns, fimtíu þúsund manns. En fólkið harmaði það, að Drottinn hafði gjört svo mikið mannfall meðal fólksins.
Og Bet-Semes-búar sögðu: Hver fær staðist fyrir Drottni, þessum heilaga Guði? og til hvers mun hann nú fara, er hann fer frá oss?
Þá gerðu þeir sendimenn á fund íbúanna í Kirjat-Jearím og létu segja þeim: Filistar hafa skilað aftur örk Drottins; komið hingað og flytjið hana til yðar.