Fyrst af öllu áminni eg þá um, að fram fari ákall, bænir, fyrirbænir og þakkargjörðir fyrir öllum mönnum,
fyrir konungum og öllum þeim, sem hátt eru settir, til þess að vér lifum friðsamlegu og rólegu lífi í allri guðhræðslu og siðprýði.
Þetta er gott og þóknanlegt fyrir frelsara vorum Guði,
sem vill, að allir menn verði hólpnir og komist til þekkingar á sannleikanum;
því að einn er Guð, einn er og meðalgangarinn milli Guðs og manna, maðurinn Kristur Jesús,
sem gaf sig sjálfan til lausnargjalds fyrir alla, til vitnisburðar á sínum tíma.
Til að boða hann er eg settur prédikari og postuli, — eg tala sannleika, lýg ekki — kennari heiðingja í trú og sannleika.
Eg vil þá að karlmenn biðjist hvervetna fyrir, upplyftandi heilögum höndum, án reiði og þrætu;
sömuleiðis að konur skrýði sig sæmilegum búningi, með blygð og hóglæti, ekki með hárfléttum og gulli, eða perlum eða dýrindisskarti,
heldur með góðum verkum, eins og konum sæmir, er játast undir guðhræðslu.
Konan á að læra í kyrþey, í allri undirgefni;
en ekki leyfi eg konu að kenna eða taka sér vald yfir manninum, heldur á hún að vera kyrlát,
því að Adam var fyrst myndaður, síðan Eva;
og Adam lét ekki tælast, en konan lét að fullu tælast og gjörðist brotleg;
en hún mun fyrir barngetnaðinn hólpin verða, ef þær standa stöðugar í trú og kærleika og helgun, samfara hóglæti.